Wednesday, June 21, 2017

" ရန္သူေတြ၊ မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကရတဲ့ ႏိုင္ငံေရး (သုိ႔မဟုတ္) ေသနတ္မလိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရး "

Image may contain: text
Kyaw Win
စကားပလႅင္
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္၊ လြတ္လပ္ေရးရအၿပီး၊ သံုးလမွ်မျပည့္တတ္ေသးမီမွာပင္၊ ညီအကိုခ်င္း၊ စစ္ခင္းၾကရသည့္ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးႏွင့္ တိုးခဲ့ရသည္မွာ အားလံုးအသိပင္ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ႏွစ္ေပါင္း (၇၀)နီးျပီျဖစ္ေသာ၊ အဆိုပါ ‘ခ်သမိုင္း’ ႀကီးအတြင္း၊ အဖဲြ႕အစည္း တဖဲြ႕စ ႏွစ္ဖဲြ႕စေလာက္ႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အရယူႏိုင္ခဲ့သည္မ်ား ရွိသေလာက္ ရွိပါသည္။ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္က ‘ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ပါတီ’၊ ‘မြန္ျပည္သူ႕တပ္ဦး’၊ ၁၉၆၄ ခုႏွစ္က၊ ‘ကရင္ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ’ စသည္တို႔ႏွင့္ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ႏွင့္တိုင္၊ ယခုလို ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားႏွင့္ ညိွႏႈိင္းေဆြးေႏြးၿပီးသကာလ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၏ အေျခခံမူအခ်ဳိ႕ကို အရယူႏိုင္ခဲ့သည္ မွာကား၊ ပထမဆံုးအႀကိမ္ပင္ျဖစ္သည္။

ဤမွ်အေရးႀကီးေသာ အခါသမယတြင္၊ စာေရးသူလိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ သတိရေနမိသူႏွစ္ဦးကား၊ တစ္ခါမွ သိကၽြမ္းရင္းႏွီးခြင့္မရခဲ့ေသာ၊ ဆရာႀကီး သၡင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းႏွင့္ အတိုက္အေလ်ာက္ သိကၽြမ္းခင္မင္ခြင့္ရခဲ့ေသာ ဆရာဒဂုန္တာရာတုိ႔ ျဖစ္သည္။ ဆရာႀကီးသၡင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း တစ္ဖြဖြေျပာခဲ့ေသာ ‘သူမနာ ကိုယ္မနာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး’ ဆိုသည္ႏွင့္ ဆရာတာရာ မၾကာမဏဆိုသလိုေျပာခဲ့ဖူးေသာ ‘ရန္သူကို မိတ္ေဆြ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရတဲ့ ႏိုင္ငံေရး’ တို႔ကို၊ လက္ေတြ႕က်က်၊ စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ျပႏိုင္ၿပီကိုသာ သိလ်င္၊ ဆရာႀကီးတို႔ႏွစ္ဦး၊ တစ္ၿပံဳးၿပံဳးရွိေနၾကမည္ကို၊ စိတ္ကူးႏွင့္ ျမင္ေယာင္ၾကည့္ေနမိသည္။
ဤအတြက္ NCA လမ္းေၾကာင္းကို၊ စတင္ေဖာက္လုပ္ခဲ့သည့္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ ဦးေဆာင္ေသာ ယခင္အစိုးရႏွင့္၊ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ေသာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံပုဂိၢဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္သည့္ ယခု အစိုးရတို႔ကိုလည္း အထူးေက်းဇူးတင္မိသည္။ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ား
•••••••••••••••••
ပထမဆံုး၊ ‘ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးမႈဆုိင္ရာ မူေဘာင္’ အရ၊ ‘ႏိုင္ငံေရး ကိစၥရပ္မ်ား ေဆြးေႏြးမႈ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ’ ကို ဖဲြ႕စည္းပါသည္။ ဤေကာ္မတီတြင္ အစိုးရ (အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္၊ တပ္မေတာ္)၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ၊ ကိုယ္စားလွယ္ (၄)ဦးစီႏွင့္၊ UPDJC အတြင္းေရးမႈးအဖဲြ႕၀င္ (၃) ဦး၊ စုစုေပါင္း (၁၅) ဦးပါ၀င္သည္။ ဤေကာ္မတီမွပင္၊ ‘အမ်ဳိးသားအဆင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပဲြမ်ား’မွ တင္ျပလာေသာ စာတမ္းမ်ားႏွင့္ ဆိုခဲ့ပါ အဖဲြ႕သံုးဖဲြ႕မွ၊ တစ္ဖဲြ႕ခ်င္းျဖစ္ေစ၊ စုေပါင္း၍ျဖစ္ေစ တင္သြင္းေသာ စာတမ္းမ်ားကို အေျခခံၿပီး၊ ညိွႏိႈင္း ေဆြးေႏြးမႈမ်ား လုပ္ကာ၊ မူ၀ါဒအဆိုျပဳလႊာမ်ား ျပဳစုခဲ့ၾကပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အဆိုပါ အဆိုျပဳလႊာမ်ားကို၊ UPDJC အတြင္းေရးမႈးအဖဲြ႕၊ UPDJC စံုညီအစည္းအေ၀းမ်ားသို႔ အဆင့္ဆင့္တင္သြင္းၿပီး၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ေဆြးေႏြးကာ၊ ညီလာခံသို႔ တင္သြင္းရမည့္ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳလႊာမ်ားကို ျပင္ဆင္အတည္ျပဳခဲ့ၾကသည္။
သို႔ျဖင့္ ညီလာခံတြင္၊ ေဆြးေႏြးအတည္ျပဳၾကရမည့္၊ ေခါင္းစဥ္းမ်ားႏွင့္ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္မ်ားထြက္ေပၚလာပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးက႑တြင္ ေခါင္းစဥ္ (၇) ခု၊ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္ (၂၀)၊ စီးပြားေရးက႑တြင္ ေခါင္းစဥ္ (၈)ခု၊ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္ (၁၁)၊ လူမႈေရးက႑တြင္ ေခါင္းစဥ္ (၄)ခု၊ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္ (၄) ႏွင့္ ေျမယာႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္က႑တြင္၊ ေခါင္းစဥ္ (၆)ခု၊ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္ ၁၀ တို႔ ရရွိလာသည္။ လံုျခံဳေရးက႑အတြက္မူ၊ ေနာင္လာမည့္ ညီလာခံတြင္မွ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးၾကမည္ဟု သိရသည္။
ဤတြင္ ညီလာခံမွ ေဆြးေႏြးအတည္ျပဳၾကရမည့္ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္ေပါင္း၊ (၄၁) ခ်က္ ထြက္ေပၚလာပါသည္။ ေျမယာအဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ (၄)ခ်က္ပါ ေပါင္းလိုက္လ်င္ စုစုေပါင္း (၄၅) ခ်က္ျဖစ္သည္။ ဤ (၄၅) ခ်က္ကို ညီလာခံတြင္၊ တင္သြင္းေဆြးေႏြးခဲ့ၾကရာ၊ (၃၇) ခ်က္ သေဘာတူမႈ ရရွိပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးမွလဲြ၍၊ က်န္က႑အားလံုးတြင္ ရာႏႈန္းျပည့္ရရွိျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးက႑တြင္မူ (၁၂) ခ်က္သာ သေဘာတူညီမႈရခဲ့သည္။ (၄၅) ခ်က္တြင္ (၃၇)ခ်က္ ရရွိသည္ျဖစ္ရာ၊ ရာႏႈန္းအရမဆိုးလွေသာ္လည္း၊ ႏိုင္ငံေရးက႑တြင္မူ၊ အေရးႀကီးေသာ အဆိုျပဳခ်က္အခ်ိဳ႕ကို ေနာင္ညီလာခံတြင္မွ ဆက္လက္္ေဆြးေႏြးရန္ ခ်န္လွပ္ခဲ့ရသည္။
ႏိုင္ငံေရးက႑
••••••••••••••
စာေရးသူမွာ၊ အစိုးရအစုအဖဲြ႕မွ ေရြးခ်ယ္ေသာ၊ ‘ပါ၀င္သင့္ပါ၀င္ထိုက္သူမ်ား’ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးျဖစ္ရာ၊ ေမ (၂၅) ရက္ တစ္ေနကုန္ ႏွင့္ ေမ (၂၆) ရက္ မနက္ပိုင္းတို႔တြင္ က်င္းပေသာ၊ က႑အလုိက္ေဆြးေႏြးပဲြမ်ားတြင္၊ ႏုိင္ငံေရးက႑မွ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးရပါသည္။ စာေရးသူ၏ အေတြ႕အႀကံဳအရ၊ ‘ေဆြးေႏြးပဲြေလထု’ ကို အၾကမ္းဖ်င္းေျပာရလ်င္ (၂၅) ရက္ မနက္ပိုင္းတြင္ အေတာ္ေလး ျပင္းျပင္းထန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ ညေနပိုင္းတြင္မူ ျပန္လည္ေပ်ာ့ေျပာင္းလာသည္။ (၂၆) ရက္ မနက္ပိုင္းတြင္မူ အနည္းငယ္ ျပန္လည္ ျပင္းထန္လာသည္။
ႏုိင္ငံေရးက႑တြင္၊ ပထမဆံုး အက်ိတ္အနယ္ ေဆြးေႏြးျငင္းခံုၾကရသည္မွာ ‘တန္းတူေရး’ ေခါင္းစဥ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဤေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ အဆုိျပဳလႊာ (၂) ခ်က္ပါၿပီး၊ ပထမအဆိုျပဳလႊာကို အားလံုးလက္ခံၾကေသာ္လည္း၊ ဒုတိယ အဆိုျပဳလႊာကိုမူ အေတာ္ေလး အျငင္းပြားၾကရသည္။ အဆိုျပဳလႊာ၏ ‘မူရင္း’ မွာ၊ ယခုလို ျဖစ္သည္။
“တန္းတူေရး-ေခါင္းစဥ္,ပါ - အဆိုျပဳလႊာ (ခ)”
မည္သည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးကိုမွ အထူးအခြင့္အေရး မေပးရ။ ထို႔အျပင္၊ မည္သည့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးကိုမွ်လည္း အခြင့္အေရး ကန္႔သတ္ျခင္းမရွိေစရ။
ဤအဆိုျပဳလႊာမွာ၊ ဗမာတုိ႔အေပၚရွိေနေသာ၊ တိုင္းရင္းသားတို႔၏ သံသယကို ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပရာ ေရာက္သည္ဟု၊ စာေရးသူကထင္သည္။ သို႔အတြက္ ပါေစခ်င္သည္။ သို႔တိုင္ Negative အဓိပၸါယ္ေတြမ်ားေန၍၊ စကားလံုးအသံုးအႏံႈးကိုေတာ့ ျပင္ေစခ်င္သည္။ ဥပေဒျပဳရာတြင္ Positive အဓိပၸါယ္ေတြ ျဖစ္လ်င္ ပိုေကာင္းသည္ဟု ဥပေဒပညာရွင္တစ္ဦးက အႀကံျပဳေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သို႔တေစ ေလာေလာဆယ္အေျဖမရသည္ျဖစ္၍၊ ေနာင္ညီလာခံတြင္မွ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရန္ ခ်န္လွပ္ခဲ့ရသည္။
ဒုတိယ အက်ိတ္အနယ္ေဆြးေႏြးၾကရသည္မွာ ‘ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုမူ (ဖဲြ႕စည္းမႈႏွင့္ အာဏာခဲြေ၀မႈ)’ ေခါင္းစဥ္ ပါ , အဆိုျပဳလႊာ (ဂ) ျဖစ္သည္။ အဆိုျပဳလႊာ၏ မူရင္းမွာ ယခုလိုျဖစ္သည္။
(ဂ) ႏိုင္ငံေတာ္၏ နယ္ေျမ အပိုင္းအျခားဟူသမွ်သည္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ မည္သည့္အခါမွ ခဲြမထြက္ရ။
ဤအဆိုျပဳလႊာႏွင့္ ပတ္သတ္ၿပီး၊ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ ပါတီအခ်ိဳ႕က၊ “သူတို႔အေနႏွင့္ ခဲြထြက္ဖို႔သေဘာထားမရွိပါေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ‘ခဲြမထြက္ရ’ ဆိုေသာ စကားလံုးမွာ ျပင္းထန္လြန္းေန၍၊ ပိုမိုေပ်ာ့ေျပာင္းေသာ စကားရပ္ျဖင့္၊ အစားထိုးေပးေစလိုေၾကာင္း”၊ တင္ျပခဲ့ၾကသည္။ ဤတြင္ စာေရးသူအပါအ၀င္၊ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ိဳ႕က၊ ‘ဥမကဲြ သိုက္မပ်က္’၊ ‘အစဥ္ထာ၀ရ’၊ ‘ခဲြျခမ္း၍မရႏိုင္ေသာ’ (indivisible) စကားရပ္မ်ားကို အဆိုျပဳၾကည့္ပါသည္။
သို႔တေစ ေနာက္ပိုင္းမွ သိလာရသည္မွာ ဆိုခဲ့ပါ အဆိုျပဳလႊာမွာ၊ ‘ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္’ ေခါင္းစဥ္ပါ၊ အဆိုျပဳလႊာ (၅) ခ်က္လံုးႏွင့္ ခ်ိ္တ္ဆက္ထားသည္ဟု ဆိုသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ၊ ဤအဆိုျပဳလႊာကို ျဖဳတ္လ်င္ ‘ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္’ ေခါင္းစဥ္ပါ အဆိုျပဳလႊာအားလံုး ျဖဳတ္ရမည့္သေဘာျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ေမ ၂၈ ရက္တြင္ က်င္းပေသာ UPDJC အစည္းအေ၀းတြင္၊ ႏိုင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံပုဂိၢဳလ္က၊ အဆိုပါ ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ အဆိုျပဳလႊာအားလံုး၊ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ညီလာခံမွ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရန္၊ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္ဟု သိရပါသည္။
‘ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး’ မွာ မူလအဆိုျပဳခ်က္တြင္ “ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးရမည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ား” တြင္ အက်ဳံး၀င္သည္။ သို႔တေစ- ေနာက္ဆံုးညီလာခံဆံုးျဖတ္ခ်က္တြင္၊ ဤအခ်က္ ပါလာပါသည္။ ခ်ဳပ္လိုက္လ်င္ ႏိုင္ငံေရးက႑တြင္ မူ၀ါဒ အဆိုျပဳခ်က္ (၂၀) အနက္မွ (၁၂) ခ်က္ ရလိုက္သည့္ သေဘာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူ အေနႏွင့္ေတာ့၊ “ပထမဆံုးအႀကိမ္တြင္ ဤမွ် ရလ်င္ မဆိုးလွ” ဟု ထင္သည္။
ခဲြထြက္ေရးႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ အဆက္အစပ္
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
ဤစာစုေရးေနစဥ္မွာပင္၊ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတရံုး၊ ညႊန္ခ်ဳပ္ ဦးေဇာ္ေဌး (မွဴးေဇာ္)၏ ‘ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္၊ ပဋိဉာဥ္ ႏွင့္ သတိၱ’ ဆိုေသာ ေဆာင္းပါးကုိ FB တြင္ ဖတ္လိုက္ရသည္။ စာေရးသူတို႔လို သာမန္ ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ တက္ခြင့္မရေသာ UPDJC အစည္းအေ၀းမ်ားမွ ျဖစ္ရပ္အခ်ိဳ႕ကို သိခြင့္ရလိုက္သည္။ အစိုးရအဖဲြ႕ (အစိုးရ၊ လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ တပ္မေတာ္) သေဘာထားမွာ၊ “ ‘ခဲြမထြက္ေရး’ ကို အာမခံၿပီး၊ ‘ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္’ ကို ယူပါ” ဆိုေသာ အေပးအယူ ဟု ဆိုသည္။ ‘တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းမ်ား’၏ သေဘာထားမွာ၊ “တန္းတူေရး ႏွင့္ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ရွိေနသမွ် ခဲြမထြက္ပါ” ဆိုေသာ ျခြင္းခ်က္ျဖင့္ လက္ခံလိုသည္ ဟု ဆိုသည္။
စာေရးသူ၏ နားလည္ခ်က္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဆိုရလ်င္၊ ႏွစ္ဘက္သံသယမ်ား ရွိေနၾကဆဲဟု ထင္ပါသည္။ ဤသည္မွာလည္း လြန္စြာမွပင္ သဘာ၀က်သည္ဟု ထင္သည္။ စာေရးသူထက္ပင္ အသက္ႀကီးေသာ ‘ျပည္တြင္းစစ္ႀကီး’ ကို စစ္ၿပိဳင္တိုက္ခိုက္ေနၾကေသာ ဘက္ႏွစ္ဘက္အေနႏွင့္၊ ခ်က္ျခင္းလက္ငင္း သံသယေတြ ကင္းေပ်ာက္ဖို႔ဆိုသည္မွာ အိပ္မက္ဆန္လြန္းပါသည္။ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။ အကယ္၍ အဆိုပါ သံသယမ်ားကို ေဖ်ာက္ႏုိင္လ်င္ကား၊ ေျခေျချမစ္ျမစ္ ခိုင္ခိုင္မာမာရွိေသာ အေျခခံမူမ်ားကုိ အေသအျခာ ရပါလိမ့္မည္။ ဤအတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းကား၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ အထပ္ထပ္ ေတြ႕ဆံု၊ ေဆြးေႏြး၊ ညိႇႏိႈင္းရံုမွလဲြ၍ အျခားနည္းလမ္းမရွိပါ။
စာေရးသူမွာ၊ ‘လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးျဖင့္ ဗမာျပည္ႀကီးကို ေျပာင္း ပစ္မည္’ ဆိုေသာ ယံုၾကည္မႈျဖင့္၊ ‘ေတာ ႏွင္ ေတာင္’ တြင္ ကာလတစ္ခု က်င္လည္ဖူးသည္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ အက်ဳိးဆက္ေတြသာ ရခဲ့သည္။ ယခုအခါတြင္မူ၊ ‘ေသနတ္ မလိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရး’ ကို ေျပာင္းလဲ ခံယူခဲ့သည္မွာ၊ ႏွစ္အခ်ိဳ႕မွ်သာ ရွိေသးေသာ္လည္း၊ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပစရာ (အနည္းငယ္မွ်ျဖစ္ေစ) ရွိသေလာက္ ရွိလာေပၿပီ။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးက၊ ‘ၾကာေလ၊ တုိင္းျပည္ နာေလ’ ျဖစ္သည္။ ရန္သူေတြ မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကရေသာ ႏိုင္ငံေရးက ၾကာေလ၊ နားလည္မႈပိုရေလ၊ သံသယကင္းေလ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပိုနီးေလ ျဖစ္သည္။ ဤသည္ပင္ အသက္ (၆၆) ႏွစ္အရြယ္ အဘိုးအိုေပါက္စ တစ္ဦး၏ တစ္သက္တာ နိဂံုးခ်ဳပ္ခ်က္ဟု ဆိုခ်င္သည္။
သမီးေအာင္ဆန္း၏ ေက်းဇူးစကား
••••••••••••••••••••••••••••
ယခုစာစုကို၊ ႏုိင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏၊ ညီလာခံအၿပီး ေက်းဇူးတင္စကားမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ျဖင့္ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါမည္။
“ဒီကေန႔ မွာေတာ့၊ မတူကဲြျပားမႈေတြ အၾကားမွာ၊ ဘံုတူညီမႈေတြ ရွိေနတတ္တယ္ဆိုတာ၊ ေသခ်ာသြားခဲ့ၿပီျဖစ္သလို၊ ဘံုတူညီမႈေတြကို ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ညိွႏႈိင္းေဆြးေႏြး ရွာေဖြႏိုင္တယ္ ဆိုတာကို လက္ေတြ႕မွတ္ေက်ာက္ တင္ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ …။”
- ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
- (ေမ (၃၀) ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ)
ေက်ာ္၀င္း
၃၁၊ ေမ၊ ၂၀၁၇
မွတ္ခ်က္ - ယခုစာစုကို ညီလာခံတက္ခြင့္ရေသာ၊ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦး၏၊ သူ၏စာဖတ္ပရိတ္သတ္သို႔ တင္ျပေသာ၊ 'အစီရင္ခံစာ' သေဘာဟုယူလိုက ယူႏိုင္ပါသည္။

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...