Friday, May 22, 2015

ေဇာ္ထြန္း (သို႔မဟုတ္)ယုံၾကည္ခ်က္ ၾကယ္စင္ (၁-၂)

(၁)
ေဆးတကၠသိုလ္ (၂) စာသင္ခန္းခန္းမတခုထဲမွာ တာ၀န္က်ဆရာလာေတာ့မယ့္ အခ်ိန္လည္း နီးလာေနေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ အေတာ္စုံေနပါျပီ။စုစုေပါင္းမွ တရာေက်ာ္ေက်ာ္ ေလး ေလာက္ ရွိတဲ့ အတန္းမို႔ လူကလည္း သိပ္မမ်ား၊ ၀င္းက်ယ္တဲ့ေက်ာင္းကို္ယ္တိုင္ ကလည္း လူရာခ်ီ ေလာက္သာ ရွိတတ္တဲ့ေက်ာင္းမို႔ တိတ္ဆိတ္ျခင္း၊ ျငိမ္းေအးျခင္း၊ပုံမွန္လႈပ္ရွားမႈေတြ နဲ့သာ သက္၀င္တတ္ျခင္း တို႔ က ဒီ ေက်ာင္းရဲ႔ ျပယုဂ္ေတြ လို့ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။စာသင္ခန္းထဲက ဖိုင္နယ္ တန္း ေက်ာင္းသားေတြ ထိုင္ေနတဲ့ ေနရာေတြအလိုက္ အစုဖြဲ႔ရင္း ခပ္တိုးတိုးစကားတီးတိုးဖြဲ႔ ေနၾကတဲ့အသံေတြနဲ႔ အတူ ေက်ာင္းရဲ႔ နရီ က အျပင္ကေန တခ်က္တခ်က္ ခပ္သဲ့သဲ့ လြင့္လာတဲ့ ပုစဥ္း ရင္ကဲြသံ တခ်ိဳ႔ ဒီေန႔မွာတိုးလာေနတာ က လြဲလို့ အားလုံး ဟာ  အရင္ေန႔ေတြက အတိုင္း။ လူကနည္း၊ ဒီၾကားထဲ အမ်ားစု က အေဆာင္ေတြမွာ ေနရင္း ေက်ာင္းတက္ ၾကတာဆိုေတာ့တို႔ထဲက တေယာက္ (ပုံမွန္မဟုတ္တာ) ဘာလုပ္ေနတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္း တတန္းလုံး ပ်ံ႔ ဖို႔ က အလြန္ဆုံးၾကာလွတရက္ ႏွစ္ရက္ ေပါ့။


စာသင္ခန္း၀င္ေပါက္မွာ လူရိပ္ေတြ႔ေတာ့ အားလုံးလည္း အသံေတြ တိကနဲျဖတ္ အခ်၊ ဆရာ လာျပီလားဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ့မ်က္လုံး ေတြ အေရြ႔မွာ ၀င္လာတာ က ေဇာ္ထြန္း နဲ႔အတူ  ေမာင္ေက်ာင္းသား ၂ ေယာက္၊ အဲဒီမွာ ေနာက္တန္း ဘက္က ေမာင္ေက်ာင္းသား တေယာက္ က တတန္းလုံး ၾကားရေလာက္ တဲ့ အသံ နဲ႔  First MB (ပထမႏွစ္) က အကိုႀကီးေတြ လို႔ ဟစ္လိုက္တဲ့ ေနာက္မွာ ေတာ့ တတန္းလုံး ၀ါး ကနဲ ရယ္သံ က ညံစီ ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ အခုလပိုင္း ေတြကမွ ေက်ာင္းကို ေရာက္လာတဲ့ ဖရက္ရွာ First MB အတန္းဘက္ သြား ေလ်ွာက္ျပန္ သံေပး လုပ္ေနရာကေန သူတို႔ ၃ ေယာက္ အတန္းမီေအာင္ ခပ္သုတ္သုတ္ ျပန္လာတာ လူမိသြား သလိုေပါ့။ ဒီၾကားထဲအခုမွ ဆက္စပ္ သတင္းစုံစမ္းရတဲ့ ေက်ာင္းသူတခ်ိဳ႔ က သူမ်ားေတြ ရယ္ျပီး မွ တခိခိ လုပ္ေနၾကလို့တတန္းလုံး ထပ္ရယ္ ၾကရေသးတယ္။ သူတို႔ ၃ ေယာက္လုံး လည္း ခံလိုက္ရၿပီလို႔ေတြးပုံရပါတယ္၊ျပဳံးစိစိ နဲ့၊ အၿမဲတမ္း သူမ်ား ကို လက္ဦးေအာင္ စတတ္ ေနာက္တတ္တဲ့ ေဇာ္ထြန္း က အခုနသတင္းထုတ္ေအာ္တဲ့ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း နား အေရာက္ ဟဲဟဲ လုပ္ထားဦး ေပါ့ကြာ ဆိုရင္းသူ႔ ထုံးစံအတိုင္း အျပဳံးနဲ႔ တုန္႔ျပန္လို႔။

မ်က္ေမွာက္က်ဳံ႔တာနည္း၊စကားေအးေဆးစြာေျပာရင္း မ်က္ႏွာမွာ အၿမဲတမ္း အၿပဳံးခ်ိတ္တတ္တဲ့ ေဇာ္ထြန္း နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ေက်ာင္းမွာ ေနတိုင္း ဆုံ၊ တႏွစ္မွတခါ သြားေျပးကန္ ၾကတဲ့ ေက်ာင္းတြင္း အတန္းလိုက္ေဘာလုံးပြဲေတြ မွာ အသင္းသားေတြ အျဖစ္ ဆုံ၊ စာေမးပြဲနီး လို႔ စာ၀န္ထုပ္ ဘယ္လိုပိ ပုံေတြၿငီးရင္း ကန္တင္းန မွာ ဆုံ၊ ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၈၀ ေႏွာင္းပိုင္း ႏွစ္ ေတြ ကို အတူ ျဖတ္သန္းၾကစဥ္ တုန္း က သူရယ္၊ က်ေနာ္ ရယ္ ၈၈၈၈ ဒီမိုကေရစီ လမ္းမေတြ ေပၚမွာ ဆုံ၊ ျမန္မာျပည္အေရွ႔ပိုင္း က ေတာင္တန္းေတြ မွာ အတူျပန္ဆုံ ၾကရလိမ့္မယ္ လို႔ က်ေနာ္ စိုးစဥ္းမ်ွ မေတြးခဲ့ပါေပ။

သူ ေကာ အဲဒီလို ျပန္ဆုံရမယ္ဆိုတာ ကို ႀကိဳေတြးထားႏိုင္မယ္ လို ့ မထင္ပါ။
ဒီထက္ မက ……

သူ က်ေနာ္ တို႔ အားလုံးနဲ႔ ထာ၀ရ မဆုံ ႏိုင္ေတာ့မယ့္ အျဖစ္ ကိုေကာ သူေရာ က်ေနာ္ ေရာ က်ေနာ္ တို႔အားလုံးေရာမေတြးမိခဲ့ၾကေပ။
………………………………………………….

 (၂)

ေနရာ က All BurmaStudents Democratic Front (ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး)ဗဟို ရုံးခြဲ ဖြင့္ထားတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ျမိဳ့ ဆင္ေျခဖုံးဖက္က လုံးခ်င္း သစ္သားအိမ္ေလးတခုထဲမွာ ပါ။ ၁၉၉၀ သၾကၤန္ အလြန္ ရက္ပိုင္း ကာလေပါ့။ အဲဒီတုန္း က က်ေနာ္ေရာ၊ေဇာ္ထြန္းေရာ ၀င္ထားတဲ့ ABSDF ရဲ ႔ ဥကၠဌ  ကိုမိုးသီးဇြန္ကအခန္း တခုထဲမွာ က်ေနာ္ နဲ ့ကိုေဇာ္လြင္စိုး (သူ က ေနာက္ပိုင္းမွာ ABSDF တပ္ရင္း (၁၀၂)တပ္ရင္းမွဴး ျဖစ္လာခဲ့သူ၊ က်ေနာ္တို ့ေတာ့ သူ႔ ကို တရင္းတႏွီး နာမည္ ျဖစ္တဲ့ ကိုပိန္လို႔ ပဲေခၚၾကတယ္) ကို ၀ နယ္ေျမ ဘက္ သြားေရး စည္းရုံးေရး စကားေတြ စပ်ိဳးေနခဲ့ေပါ့။
`၀ တပ္ေတြ က အင္အားေကာင္းတယ္။၂ ေသာင္း ေက်ာ္ေတာင္ရွိတာ၊ တိုက္ခိုက္ေရး ကလည္း မင္းတို႔သိတဲ့အတိုင္း ေရေရလည္လည္ ေကာင္းတယ္။သူတို႔ ေတြ န၀တ ကို ျပန္တိုက္ လာရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္၊ ျပန္တိုက္ေအာင္ လည္း တို႔ လုပ္ရမယ္၊ေဟ့ေရာင္ေတြငါတို႔ ၾကိဳးစားရမယ္ ထင္တယ္ကြ။ အဲဒါ ငါတို ့ဘက္ က စည္း႐ုံးေရး အဖြဲ႔ ေတြ လႊတ္ တယ္။သူတို့ပညာေရး ဌာန ဘက္ မွ တို့ေတြ ဆီ က အဂၤလိပ္စာ သြားသင္ေပးတာမ်ိဳး၊ ေနာက္သူတို ့က်န္းမာေရးဌာနမွာ လည္း တို့အခု ၆ လ စီမံခ်က္ နဲ့ ေဆးမွဴးေတြ လႊတ္ထားတယ္။ သူတို့ ဆီမွာ ေဆးမွဴးသင္တန္းေပးရင္း သူတို႔ ေဆး႐ုံမွာ ကူရင္း ေပါ့။ အခု ဆရာ ေဒါက္တာ ပါက်င္ နဲ့ ေဇာ္ထြန္း ေရာက္ေနျပီ။အဲဒါ မင္း တို႔လည္း လိုက္သြားေစခ်င္တယ္`
(အဲဒီတုန္း က က်ေနာ္တို့အသက္ေတြ၂၄ -၂၅ - ၂၆ ေလာက္ေတြေပါ့) ကိုမိုးသီး ကေတာ့ သူ႔ ထုံးစံအတိုင္း ေက်ာင္းသားေတြ အခုပဲသြားစည္းရုံး လိုက္လို ့ ၀ တပ္ေတြ ေသနတ္ ျပန္ေပါက္ ၿပီး ျမန္မာျပည္ အေရွ႔ေျမာက္ တခြင္ေတာ္လွန္တဲ့ ေသနတ္သံေတြ ၀ုန္း၀ုန္းျပန္ညံ ေတာ့မယ့္ ပုံစံ လို  အားရပါးရ ေျပာ၊ က်ေနာ္ လည္း သူေျပာတဲ့အထဲမွာ စိတ္၀င္စားစရာအေကာင္းဆုံး စကားလုံး က ၀ တပ္ ေတြ .. ၀ တပ္ေတြ…. ဆိုတာက ျငင္းမရေတာ့  သူေျပာတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ၾကီး ခဏ ေခါင္းထဲ က ေမ့ထားရင္းစကား၀ိုင္းက သြက္ခဲ့လို႔ ေပါ့။

 ၀ တပ္ ေတြ ဆိုတာက က်ေနာ္တို႔စကားဝိုင္းဖြဲ႔ေနတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ဆိုရင္ အရင္ တႏွစ္ (၁၉၈၉) က မွ ျမန္္မာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ကေန ခြဲထြက္လုိက္တာ၊ခြဲထြက္တယ္ ဆိုတာထက္ ပုန္ကန္ ထြက္လိုက္တာ ဆိုရင္ ပိုမွန္မယ္ထင္တယ္။ သူတို႔ ပုန္ကန္ေပမယ့္ျမန္မာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ က ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေဟာင္းေတြ ကိုေတာ့ ကို္ယ္ထိလက္ေရာက္ထိပါးခဲ့တာမ်ိဳးေတာ့ မရွိခဲ့။ သူတို႔ ၀နယ္ ေသြးစည္း ညီညြတ္ေရးပါတီ (၀သပ) နဲ့  ၀သပ တပ္ဖြဲ ့ကို ေထာင္လိုက္ၾက တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီတုန္းက တန္ခိုးထြား ေနတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရး ဗုိလ္ခင္ညြန္႔တို့နဲ့ ဆက္သြယ္ဆက္စပ္ျပီး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ ျပီးတဲ့အခ်ိန္။ သူတို ့အေခၚေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔ေတြ ထဲ က တဖြဲ႔ေပါ့။ဒါေပမယ့္ သူတို႔က အင္အားအႀကီးဆုံး အဖြဲ႔ၾကီး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႔ေတြတင္ထဲမဟုတ္၊ ျမန္မာျပည္တနံတလ်ားမွာရွိတဲ့ လက္နက္ကိုင္ သူပုန္ေတြထဲ သူတို႔ က အားအၾကီးဆုံး။ အရင္ ျမန္မာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္မွာ သူတို႔ ပါ၀င္စဥ္က သူတို႔ ေျမျပန့္ထဲ ဆင္းမလာႏိုင္ေအာင္ အစိုးရစစ္တပ္ရဲ႔ ၆၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ေတာင္ သုံးျပီး ကာရ တဲ့အထိ သတင္းထြက္တဲ့ တပ္ၾကီးပါ။ သူတို႔ က အခု ဟိုး ေျမာက္အရပ္ က တရုတ္နယ္စပ္ပန္ဆန္း မွာ ဌာနခ်ဳပ္တည္ေပမယ့္ ထိုင္း ဘက္ ကို လည္း ေနာက္ေက်ာတခုထားျပီး Logisticsလမ္းတခု ဖြင့္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကပုံ ရပါတယ္။ ေတာင္ပိုင္း ကို တပ္ရင္း တခ်ို႔ ဆင္းလာတယ္။သူတို႔ နဲ့ ေပါင္းစည္းဖို႔ သေဘာတူလာတဲ့ ေတာင္ပိုင္း က တခ်ိဳ႔ အဖြဲ႔ေတြ နဲ ့ဆက္သြယ္ၿပီးထိုင္းဘက္ လမ္း ကို လာဖြင့္တာပါ။ ထို္င္းဘက္ ကဆိုရင္ သူတို႔ တပ္ေတြ ဆီ နယ္စပ္ ဘက္က၀င္ေပါက္ က ဖန္း ျမိဳ ့နဲ့အနီးဆုံး။ ျမန္္မာျပည္ဘက္ အျခမ္းမွာေတာ့ သူတို႔ ထိုင္ထားတဲ့ေနရာေတြက မိုင္းတုံ၊ မိုင္းဆတ္ ျမိဳ႔နယ္ ေတြ ထဲ က နယ္စပ္ေတာင္တန္း ေတြ ေပၚမွာပါ၊ တိုက္ပြဲေတြက န၀တ နဲ႔ေတာ့ မျဖစ္၊ ခြန္ဆာ တပ္ေတြ နဲ ့နယ္ေျမလု စစ္ ျဖစ္ေန။ ဒါေတြ က အဲဒီအခ်ိန္ ကက်ေနာ္ တို႔ သိသေလာက္ အခ်က္ အလက္။

၀ တပ္ဖြဲ႔ က ဘိန္းတို႔မူးယစ္ေဆး၀ါးတို႔ စတဲ့ ရာဇဝတ္ေျမာက္တဲ့ ကုန္ကူးတာနဲ့ပတ္သက္ သလားဆိုတာကေတာ့ အဲဒီ ၁၉၉၀ႏွစ္ေတြ တ၀ိုက္ မွာေတာ့ ဒီအေမး က ေမးစရာ မလိုေသး၊ သူတို႔ ဒီကိစၥနဲ့ ပတ္သက္လို႔ သူတို႔နာမည္ဆိုးနဲ့ မေက်ာ္ေသးပါ။ (ခြန္ဆာရဲ ့ဘိန္းသတင္း ကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ ကတည္း က ထြက္ေနပါျပီ၊အေမရိကန္က ၀သပ ထဲက သူတခ်ိဳ႔ ကို ဆုေငြ ထုတ္တဲ့ ႏွစ္ နဲ့အေတာ့ကို ေဝးပါေသးတယ္)။ ရွမ္းျပည္နယ္နဲ့ ဘိန္းျပႆနာ က လည္း သိၾကတဲ့အတိုင္း အေျခခိုင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းရင္းျမစ္ေတြ က အမ်ားအျပားနဲ့ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး၊ ဒီအေရးက ျငိမ္းခ်မ္းေရး ရွိျပီးတာေတာင္ အေတာ္ ဘက္စုံကေန တျပိဳင္နက္ရွင္းၾကမွသာရွင္းႏိုင္မယ့္ အေရးတခု။
စိတ္ထဲမွာေတာ့ နယ္သစ္ပယ္သစ္မွာမိတ္ေဆြသစ္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္သစ္ တိုးၿပီး သိလာႏိုင္မယ့္ ခရီး၊ ေနာက္ ၀ တပ္ဖြဲ႔ေတြ ဘာလုပ္မွာလဲ၊ဒီအတို္င္းပဲ အပစ္အခတ္ရပ္ေနေတာ့မွာလား၊ သူတို႔ အေနအထား ေတြ က ဘာလဲ၊ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္လာမွာလဲ၊သိခ်င္။ ကိုယ္အာမခံ ရမွာ က ေဆးမွဴး အျဖစ္ ၃ လ သြားေနဖို႔၊ ေဆးသင္တန္းေပးဖို႔ဆိုေတာ့လုပ္ရမယ့္တာ၀န္ က သိပ္အေလး အပင္ၾကီးလည္း မဟုတ္ ။ ေနာက္ ဆရာ ေဒါက္တာ ပါက်င္ နဲ႔ ဆုိရင္ေဆးပညာ ေတာင္ တိုးရ ႏိုင္ေသး။

ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ေရာကိုပိန္ေရာ မဲေဆာက္ ေရာက္ေနတဲ့ အေၾကာင္း က ဟိုး ၾကာအင္းနယ္ မြန္ခြင္ က စစ္ေၾကာင္း အတြက္ရန္ပုံေငြ နဲ့ ရိကၡာ တက္ရွာတာပါ။ ေအာက္မွာ စစ္ေၾကာင္း တာ၀န္ က တန္းလန္း၊ လႊဲမယ္ ဆိုရင္လည္း လႊဲလိုေတာ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ခ်ိန္ဆရတာ က အမ်ားသား ဆိုေတာ့ ေလာေလာဆယ္ က်ေနာ္ ဘာမွ မဆုံးျဖတ္ႏိုင္ခင္  ေ၀ ေနတုန္း။ ဒါကို သိတဲ့ ကိုမိုးသီး က

`ဆရာပါက်င္ က သူ႔မိခင္အဖဲြ႔ (Chin National Front) က ကိစၥရွိလို႔ ျပန္ေခၚေတာ့ အရင္ ၆ လ ေလာက္ ရတယ္ ဆိုေပမယ့္၊အခု ၃ လ အျပည့္ေလာက္ မွာ ျပန္လာရေတာ့မွာ၊ ေနာက္ျပီး ပညာေရး အဖြဲ ့က လည္း ျပန္လာခဲ့ျပီ၊မင္း လိုက္မသြားရင္ ဟိုမွာ ေဇာ္ထြန္း တေယာက္တည္း` လို ့ အရွိအရွိ အတိုင္း ထြက္လာေတာ့မွက်ေနာ္လည္း `အင္း သြားမယ္` လို႔ က်သြားေတာ့တယ္။

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...