Monday, February 10, 2014

"ျမန္မာႏုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦးႏွင့္ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ" အပုိင္း ၁၆

February 9, 2014 at 5:30am
 
ေၾကညာခ်က္ကို ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားျဖင့္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။

၁။ တာဝန္မ်ားကို လံုးဝလ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့ျခင္း။ (ဝင္းမိုး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦး အမႈတြဲ)
၂။ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ညီညြတ္ေရးကို ထိခိုက္ေစခဲ့ျခင္း။ (ဝင္းမိုး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦး အမႈတြဲ)
၃။ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္မဟာမိတ္တို႔ၾကားနားလည္မႈလြဲမွားရန္ျပဳလုပ္ျခင္း။(ဝင္းမိုး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦး အမႈတြဲ)
၄။ ဘန္ေကာက္ႏွင့္မဲေဆာက္တို႔တြင္ လွည့္လည္သြားလာ၍ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ေထာက္ပံ့မႈမ်ားႏွင့္ အလွဴေငြမ်ားကို အလြဲသံုးစားျပဳလုပ္ျခင္း။ (ဝင္းမိုး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦး အမႈတြဲ)
၅။ အဖြဲ႔အစည္းဂုဏ္သိကၡာက်ေစေသာ လြဲမွားသည့္သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာၾကားျခင္း။ (အာကာစိုးေနာင္အမႈတြဲ)

၆။ တာဝန္မွေရွာင္ခြာၿပီး ေက်ာင္းသားရန္ပံုေငြမ်ားကို ခိုးယူသြားျခင္း။(ရခိုင္ေက်ာ္ထင္အမႈတြဲ)
၇။ ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရးကို သစၥာေဖါက္ဖ်က္၍ စစ္အာဏာရွင္အစိုးရကုိ ဆက္သြယ္ၿပီး ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အေၾကာင္း လိမ္ညာေျပာဆိုျခင္း။ (အာကာစိုးေနာင္ အမႈတြဲ)
ထို႔ေၾကာင့္ အထက္ပါအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဝင္းမုိး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦး၊ ေက်ာ္ထင္၊ ဝမ္ဟုတ္၊ အာကာစိုးေနာင္တို႔ကို ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အဖြဲ႔အစည္းမွ ရာသက္ပန္ ထုတ္ပယ္လိုက္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ေရးသားၿပီး ဗဟိုေကာ္မီတီႏွင့္ တက္ေရာက္လာေသာ စခန္းကိုယ္စားလွယ္မ်ားက လက္မွတ္ ေရးထိုးထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။




ဝင္းမုိး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦး၊ ေက်ာ္ထင္၊ ဝမ္ဟုတ္၊ အာကာစိုးေနာင္တို႔ကို ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အဖြဲ႔အစည္းမွ ရာသက္ပန္ ထုတ္ပယ္လိုက္ေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္




ဗဟိုေကာ္မီတီႏွင့္ တက္ေရာက္လာေသာ စခန္းကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ လက္မွတ္မ်ား




ဗဟိုေကာ္မီတီႏွင့္ တက္ေရာက္လာေသာ စခန္းကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ လက္မွတ္မ်ား


သံလြင္ဦးသုထစခန္းအေရးေပၚညီလာခံ က်င္းပျခင္း
အေရးေပၚညီလာခံမက်င္းပမီ မဲေဆာက္တြင္ေနေသာ ကိုဝင္းမိုး၊ ကိုေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦးတို႔ကိုလည္း ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔အမီ ညီလာခံတက္ေရာက္ရန္ အေၾကာင္းၾကားခဲ့သည္။ ကိုဝင္းမိုးက “ဒီဘဲေတြလည္းျပဳတ္မွာပဲ၊ သြားမေနပါဘူး” ဟု သေရာ္သည္ဟု ၾကားသိရသည္။ သူတို႔သံုးေယာက္က မဲေဆာက္တြင္ အိမ္ငွားေနၿပီး ေဆးေက်ာင္းသား ကိုေအာင္ႏိုင္ႏွင့္ သူ႔ခ်စ္သူျမိဳင္တို႔က ေဆးခန္းဖြင့္ထားသည္။ ကိုေအာင္ႏိုင္တို႔ ေဆးခန္းသည္ ယေန႔နာမည္ေက်ာ္ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္၏ေဆးခန္းထက္ ေစာစီးစြာ ဖြင့္ခဲ့သည့္ေဆးခန္းဆိုက မမွားေခ်။ သူတို႔ႏွင့္အတူ သူတို႔ေနာက္လိုက္မ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေသ့ေဘာဘိုး စခန္းတြင္ မေနႏိုင္၍ ၿမိဳ႕တက္လာေသာေက်ာင္းသားမ်ား လာေနၾကသည့္အတြက္ လူအင္အား ၅၀ ေက်ာ္္ခန္႔ ရွိသည္။ ထို႔ျပင္ ဝင္းမုိး၊ ေအာင္ႏိုင္၊ ကိုကိုဦးနာမည္ျဖင့္ ေကအင္န္ယူကို ပုတ္ခတ္တိုက္ခိုက္ထားသည့္စာကို ထုတ္ျပန္ၿပီး မဲေဆာက္ျမိဳ႕တြင္ ျဖန္႔ေဝခဲ့သျဖင့္ ေကအင္န္ယူမွ သူတို႔သံုးဦးကို နယ္ေျမျဖတ္သန္းခြင့္ ပိတ္ခဲ့သည့္စာကို ကရင္နယ္ေျမတြင္ စာထုတ္ၿပီး ထားခဲ့သည္အထိ တင္းမာေနခဲ့သည္။ ေကအင္ယူကို ေျဗာင္တိုက္ခိုက္ထားသည့္အတြက္ ကရင္နယ္ေျမတြင္ က်င္းပသည့္ ညီလာခံသို႔ သူတို႔မလာရဲၾကဟု ထင္သည္။ ေကအင္န္ယူကို စာထုတ္၍ တိုက္ခိုက္သည္ဆိုကတည္းက သူတို႔သည္ ေကအင္န္ယူနယ္ေျမကို မသြားေတာ့ရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားၿပီး ျဖစ္ဟန္ရွိသည္။ ေနာက္ပိုင္း ယင္းကိစၥကို ကိုကိုဦးအား ေမးၾကည့္ရာ စာထုတ္ျခင္းကို သူ႔အားမတိုင္ပင္ဘဲ ကိုေအာင္ႏိုင္က သူ႔သေဘာႏွင့္ သူေရးသားၿပီး ထုတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္းအတြက္ ကိုေအာင္ႏိုင္ႏွင့္စကားမ်ားခဲ့ၾကသည္ဟု သူကဆိုသည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုစဥ္က သူမပါဝင္ေၾကာင္း ကိုမူ ရွင္းလင္းခဲ့ျခင္း မရွိသည့္အတြက္ သူလည္း သေဘာတူခဲ့ၿပီး ထုတ္ခဲ့ၾကသည္ဟု အမ်ားက ထင္ခဲ့ၾကသည္။
သံလြင္ဦးသုထစခန္းတြင္ ေကအင္န္ယူအကူအညီျဖင့္ အေရးေပၚညီလာခံကို ေဖေဖၚဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ကတည္းက ညီလာခံအတြက္ လုိအပ္ေသာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား၊ အေျခခံဥပေဒတြင္ ျဖည့္စြက္ရမည့္ အခ်က္မ်ားစသည္တုိ႔ကုိ လက္က်န္ဗဟုိေကာ္မတီ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေလးဦးႏွင့္ ေရာက္ရွိလာေသာ စခန္း ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက အေဝးမွတက္ေရာက္လာမည့္ က်န္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကုိ ေစာင့္ရင္း လုိအပ္သည္မ်ားကုိ အႀကိဳညိႇႏႈိင္းေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။  မဟာမိတ္ေကအင္န္ယူအဖြဲ႔အစည္းက စားဖိုေဆာင္ကို တာဝန္ယူ၍ အစားအေသာက္မ်ားကို ပင္တိုင္ခ်က္ျပဳတ္ေကြ်းေမြးၿပီး စခန္းအသီးသီးမွ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ား တက္ေရာက္လာၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အေရးေပၚညီလာခံကုိ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ တရားဝင္ စတင္က်င္းပခဲ့သည္။ ဝမ္ခစခန္းမွ ေက်ာင္းဆရာႀကီးဦးယုႏြယ္ႏွင့္ တစ္ၿမိဳ႕တည္းသား ေဒါက္တာျမင့္ခ်ိဳတို႔လည္း စခန္းကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ တက္ေရာက္သလို ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ရင္းႏွီးခဲ့ေသာ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းလည္း ဝမ္ခကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ပါဝင္လာခဲ့သည္။ ဘုရားသံုးဆူကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ကိုတင္စိုးေနာင္၊ သန္းလွိဳင္ဦး (ယခုပအို႔အဖြဲ႔) ႏွင့္ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္၊ ကိုစိုးေလးတို႔လည္း ပါလာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အား အျမဲကန္႔လန္႔တိုက္ေနေသာ ခရက္ေဒးစခန္းမွ တပ္ရင္းမွဴးေအာင္ဟိန္း၊ ေဒါက္တာ ေက်ာ္သက္ဦး၊ ကိုထြန္းသိန္းတို႔အုပ္စု၊ ေစာထစခန္းမွ အျမဲဂ်စ္တိုက္ၿပီးလုပ္သမွ် အေကာင္းမျမင္ေသာ ကိုေမာင္ေမာင္စိုး (ကြယ္လြန္)၊ ကိုတင္စိုး၊ ကိုသိန္းထိုက္ႏွင့္ ေမာင္ဆန္းလင္း (မဆလ-က်ဆံုး) တုိ႔လည္း တက္လာသည္။ ေကအင္န္ယူဗဟိုေကာ္မီတီ ဆယ္ျပားေက်ာ္ေက်ာ္တို႔အုပ္စုမွ ကိုစံေရႊေမာင္၊ ဦးေအာင္ခင္၊ မင္းသမီးစခန္း ကိုယ္စားလွယ္ ကိုေအာင္သန္းဝင္း၊ ကုိခင္ေမာင္ဝင္း (ဒီဗီဘီ) မိုးေထာင္စခန္းမွ ကုိေက်ာ္ေဇယ် (ကြယ္လြန္)၊ သံလြင္စခန္းမွ ကိုေမာင္ေမာင္တိတ္၊ စိုင္းျမင့္သူ၊ ကိုဒီ၊ ကိုေအာင္သူ၊ ကရင္နီစခန္းမွ ဂရီဂိုရီမန္းထြန္း၊ ကိုေမာင္ေမာင္လြင္၊ ဆန္နီမရင္ဒါ၊ စိုင္းစံေခး (ကြယ္လြန္)၊ ေသ့ေဘာဘိုးစခန္းမွ ေဌးႏိုင္ (က်ဆံုး)၊ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊး ေအာင္သန္း (ကြယ္လြန္) တုိ႔ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က်န္ရွိေနေသာဗဟိုေကာ္မီတီဝင္၄ ဦး၊ လုပ္သားေကာလိပ္ဥကၠ႒ ကိုေအာင္ၾကည္ဦး၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဗဟိုရံုးမွ ကိုေရႊထီးႏွင့္ သံလြင္စခန္းမွရဲေဘာ္မ်ား တက္ေရာက္ၾကသည္။ အျခားသူမ်ားကို အကုန္မမွတ္မိေတာ့။ ညီလာခံက်င္းပေရး ေကာ္မတီတြင္ ခ်ာလီေအးေက်ာ္၊ မွတ္တမ္းတင္သူမ်ားအျဖစ္ ကိုေအာင္ေက်ာ္လွိဳင္ (ယခုဥပဇင္းေအာင္ေက်ာ္လွိဳင္၊ ဖို႔ဝိန္း)၊ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္ဝင္း (LA အေမရိက) တို႔က ေဆာင္ရြက္သည္။ လုပ္သားတကၠသိုလ္ဥကၠ႒ ကိုေအာင္ၾကည္ဦးသည္ ညီလာခံ က်င္းပေရးေကာ္မတီတြင္ ပါဝင္ၿပီး အင္တိုက္အားတိုက္ ညီလာခံ ျဖစ္ေျမာက္ေရး၊ ေက်ာင္းသား ညီညြတ္ေရးတို႔တြင္ ေစတနာျဖင့္ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေသာ္လည္း ဘူရားသံုးဆူတြင္ သူ႔ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ၁၀၁ မွ ထြက္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္း ေဟြးေကာ့စခန္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕၍ စခန္းသစ္ေထာင္မႈအေပၚ ေဒါက္တာနိုင္ေအာင္တို႔မွ အစာမေၾကျဖစ္ၿပီး ဘုရားသံုးဆူစခန္း ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ မေပးႏုိင္ေၾကာင္းေျပာသည့္အတြက္ ညီလာခံတြင္ ကိုယ္စားလွယ္မျဖစ္ဘဲ ႏွဳတ္ထြက္လိုက္ရသည္။ ကိုထြန္းဦးသည္ မိုးေထာင္စခန္းကို စည္းရံုးၿပီး မိုးေထာင္စခန္းကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္တက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္၊ ကိုသန္းဝင္းႏွင့္ ကိုကိုေလးသည္ ဗဟိုတြင္လုပ္ေနရင္း စခန္းေပ်ာက္သြားသည့္ သူမ်ားျဖစ္သည္။ မူလစခန္းတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔လူမ်ား မရွိေတာ့ေခ်။ သို႔ရာတြင္ လက္ရွိဗဟိုတြင္ တာဝန္ယူေနသူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အား ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္တို႔က မလိုလားေသာ္လည္း ဆန္႔က်င္ေျပာဆိုကန္႔ကြက္မႈ မျပဳလုပ္ရဲ ၾကေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ က်န္စခန္းမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ကြ်န္ေတာ္တို႔အား သူတို႔စခန္းမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ရန္ ေခၚၾကသည္အထိ ေလးစားခံရမႈက ရွိေနခဲ့သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ညီလာခံက်င္းပစဥ္ ဝမ္ခစခန္းမွ ေက်ာင္းဆရာ ဦးယုႏြယ္က ကိုသန္းဝင္းအားလာၿပီး ညွိသည္၊ ကြ်န္ေတာ္ကုိျဖဳတ္ၿပီး ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည့္ ကိုသန္းဝင္းကို တင္မည္အားလံုးကို ညွိထားၿပီးျဖစ္သည္ဟု လာေျပာသည္။ ထိုအခ်က္ကို ကိုသန္းဝင္းက ျငင္းလိုက္သည္၊ သူ႔အေနႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး ေနရာမယူလိုေၾကာင္း၊ ကိုထြန္းမွားတာ မရွိဘဲ သူေနရာမယူလိုေၾကာင္း ကိုထြန္းကိုသာ ျပန္ေရြးရန္ ေျပာသျဖင့္ ဦးယုႏြယ္ ေနာက္ဆုတ္သြားသည္။ ထိုအခ်က္ကို ေနာင္အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရာက္ၿပီးမွ ကိုသန္းဝင္းေျပာျပ၍ သိရသည္။ ျဖစ္နိုင္သည္မွာ ဝမ္ခစခန္းသင္တန္းဆင္းပြဲတြင္ ကရင္အလံကိုင္၍ သစၥာျပဳရန္ ဦးယုႏြယ္က သေဘာတူထားသည္ကို ကြ်န္ေတာ္က ပယ္ဖ်က္ခဲ့သျဖင့္ အမ်က္ထားျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ ထိုစဥ္က မည္သူေတြ ဘာေတြလုပ္ေနသည္ အုပ္စုဖြဲ႔ေနသည္ ဂရုစိုက္ၾကည့္မေနခဲ့မိ။ ကိုကိုေလးကလည္း ေဒါက္တာ ႏိုင္ေအာင္တို႔အုပ္စုက ကြ်န္ေတာ့္ကို ျဖဳတ္မည္ၾကားသျဖင့္ လက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ျပန္လည္တံု႕ျပန္ရလိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္ကို ျဖဳတ္ခ်ဖို႔ မႀကိဳးစားရန္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္ဟု အေမရိကန္ေရာက္ၿပီး မၾကာေသးခင္က ေျပာျပ၍ သိရသည္။ အေရးေပၚညီလာခံတြင္ မဲဆြယ္စည္းရံုးမႈကုိ ကြ်န္ေတာ္ စိုးစိမွ်မလုပ္ခဲ့။ ထိုသို႔ လုပ္ရန္လည္း စိတ္မဝင္စားခဲ့ေပ။
ထို႔ေနာက္ ညီလာခံတက္ေရာက္လာၾကေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္က ABSDF တြင္ ဗဟိုႏွစ္ခု ျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း ဗဟိုေကာ္မီတီႏွင့္စင္ျပိဳင္ ေကအင္န္ယူနယ္ေျမဗဟိုေကာ္မီတီဟူ၍ ရွိေနေၾကာင္း ထိုကိစၥကို ရဲေဘာ္တို႔ မည္ကဲ့သို႔ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္မည္နည္းဟု အားလံုးကို ရွင္းျပလိုက္သည့္အခါ၊ ညီလာခံတစ္ခုလံုး ေဒါသျဖင့္ ဆူညံသံမ်ားဖံုးလႊမ္းၿပီး ေအာ္ဟစ္ေမးျမန္းခဲ့ၾကသည္။
မင္းသမီးစခန္းဥကၠ႒အျဖစ္ တက္ေရာက္လာသူ ကိုေအာင္သန္းဝင္းက “ဘယ္ေကာင္ေတြလဲကြ၊ မလိုဘူး ဗဟိုဆိုတာ တစ္ခုပဲရွိ္ရမယ္ အျပိဳင္ထားတာကိုဖ်က္ပစ္” ဟု ေအာ္သည္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း  “ဗဟိုစင္ျပိဳင္လုပ္တာ ရန္သူအားေပးတာနဲ႔အတူတူဘဲ ညီညြတ္ေရးကို ပ်က္ျပားေစတဲ့အတြက္ လက္မခံနိုင္ဘူး” ဟု သေဘာထား ေပးၾကသည္။ စင္ျပိဳင္ဖြဲ႔စည္းထားျခင္းကို ေထာက္ခံသူ မည္သူမွ် မရွိေခ်။ ထိုအခါ ဗဟိုေကာ္မတီကို ေလးစားသမႈမျပဳခဲ့သည့္ ေကအင္န္ယူနယ္ေျမဗဟိုဥကၠ႒ျဖစ္သူ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္က မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ “ကြ်န္ေတာ္တို႔ကလည္း လုပ္ခ်င္လို႔ လုပ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး၊ ဗဟိုႏွစ္ခုျဖစ္ေနတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔လဲ သေဘာမက်ပါဘူး” ဟု ေလေျပထိုးလာခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ညီလာခံမွ ကရင္နယ္ေျမဗဟိုေကာ္မီတီကို အမ်ားသေဘာတူ ဖ်က္သိမ္းလိုက္သည္။
ထိုေန႔ညပိုင္းတြင္ ေကအင္န္ယူအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဖဒိုဘသင္စိန္ေရာက္လာၿပီး ညီလာခံအေဆာက္အဦ ေနာက္ရွိအျပင္ဘက္တြင္ စကားေျပာရန္ေခၚသျဖင့္ သြားေတြ႔ရာ ဖဒိုဘသင္စိန္က “ဥကၠ႒ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ေကအင္န္ယူဗဟိုေကာ္မတီကို ဆက္ထားေပးပါ ခင္ဗ်ားတို႔ဗဟိုကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကူညီပါ့မယ္” လို႔ေျပာလာခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ နဂိုစိတ္တြင္း မခံခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲ “ဖထီး၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔အစည္းၾကားမွာ ဝင္မပါပါနဲ႔၊ ေက်ာင္းသားေကအင္န္ယူနယ္ေျမဗဟိုကုိထားခြင့္ ခြင့္မျပဳနိုင္ဘူး” ဟု ခါးခါးသည္းသည္း ျငင္းဆိုလုိက္သည့္အခါ ဖဒိုဘသင္သည္ “ဟင္း” ဟု တစ္ခ်က္ မာန္ျဖင့္အသံျပဳၿပီး ဘာမွမေျပာေတာ့ဘဲ ခ်ာကနဲလွည့္ထြက္သြားခဲ့သည္။
ေနာက္တေန႔ညီလာခံစသည့္အခါ ထမင္းဟင္းခ်က္ေကြ်းသည့္ ကရင္စားဖိုမွဴးမ်ားတေယာက္မွ မရွိေတာ့ဘဲ ေပ်ာက္ကုန္ၾကသည္။ စားစရာ ဆန္၊ ပဲ၊ ဆီ ကအစ ဘာတခုမွ် ဖိုရံုထဲတြင္ မက်န္ေတာ့။ ညတြင္းခ်င္း သိမ္းသြားပံုရသည္။ သူတို႔သေဘာကိုမလိုက္၍ ေကအင္န္ယူက ပညာေပးျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းရိပ္မိလိုက္သည္။ ညီလာခံကို မည္ကဲ့သို႔ဆက္လုပ္ရမလဲ၊ ဘယ္လိုစားၾကမလဲ ျပႆနာစတက္ေတာ့သည္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အိပ္ကပ္ထဲတြင္ ဦးတင္ျမင့္ဦးေပးလိုက္သည့္ သြားစိုက္ရန္ေငြ ဘတ္သံုးေထာင္ ရွိေနသည့္အတြက္ ကိုသန္းဝင္းအားေခၚၿပီး “သန္းဝင္းေရ ေတာ္လဲထသြားၿပီး ဆန္ႏွစ္အိတ္၊ ပဲနဲ႔ ဆီဆား အျမန္ဝယ္ခဲ့ကြာ” ဟု ပါသမွ်ေငြေပး၍ လႊတ္လိုက္ရသည္။ သြားျပန္စိုက္ဖို႔မစဥ္းစားႏိုင္ ကိုသန္းဝင္းျပန္ေရာက္လာမွ ညီလာခံကို ျပန္စရသည္။ ညီလာခံျပန္စသည့္အခါ ေကအင္ယူႏွင့္ ျပႆနာမတက္ေစရန္ ဗဟိုဟူေသာ အသံုးအႏွဳန္း မပါဘဲ ေကအင္ယူနယ္ေျမေကာ္မတီအျဖစ္ထားျခင္းကို ခြင့္ျပဳခဲ့ရသည္။
ညီလာခံတြင္ ယခင္က ဗဟိုေကာ္မီတီဝင္ေဟာင္းမ်ားကို မူလသူတို႔ရာထူးမ်ားကိုဆက္ထားၿပီး က်န္ေနရာမ်ားကို ျဖည့္သြားရန္ သေဘာတူၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အေျပာအဆိုေကာင္းေသာ ေသ့ေဘာဘိုး စခန္းမွ ကိုေအာင္သန္းကို တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴးေနရာကို အမ်ားသေဘာတူညီလာခံမွ ေရြးခ်ယ္လိုက္သည္။ က်န္ေနရာမ်ားအတြက္ သင့္ေတာ္သူမ်ားကိုေရြးခ်ယ္ရန္ႏွင့္ အဆိုျပဳခံရသူမ်ားကလည္း တကယ္တာဝန္ယူႏုိင္မွ လက္ခံၾကရန္ တိုက္တြန္းရသည္။ ထိုသို႔ရွိေနစဥ္ တင္ေမာင္ဆန္းတစ္ေယာက္ ညီလာခံခန္းမထဲသို႔ ေဒါႀကီးေမာႀကီးႏွင့္ဝင္လာၿပီး “ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဥကၠ႒ျဖစ္ရင္ က်ဳပ္တို႔စခန္းက လံုးဝလက္မခံဘူး၊ ABSDF က ထြက္မယ္” ဟု ေျပာဆုိခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ တြဲဘက္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ၁ အျဖစ္ အေရြးခံထားရေသာ ကိုေအာင္သန္း(ကြယ္လြန္) သည္ ေသ့ေဘာဘိုးစခန္း ကိုယ္စားလွယ္မဟုတ္ေၾကာင္း သူသာလွ်င္ တရားဝင္ ခန္႔အပ္လိုက္သည့္ ကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုၿပီး ကိုေအာင္သန္းကို ဆက္လက္တိုက္ခိုက္ ျပန္ေလသည္။ ကိုေအာင္သန္းသည္ အသားညိဳညိဳ ခပ္ဖိုင့္ဖိုင့္ အရပ္ ၅ ေပ ၄ လက္မ ခန္႔ရွိၿပီး ႏွဳတ္ခမ္းေမႊး စစႏွင့္ျဖစ္သျဖင့္ သူ႔ကို ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးေအာင္သန္းဟု သိၾကသည္။ အရက္ၾကိဳက္သျဖင့္ မင္းႀကီးေအာင္သန္းဟု လည္းေခၚၾကသည္။  ခင္မင္ႏွစ္လိုဘြယ္ရာ အျပံဳးကို ေဆာင္ထားတတ္ၿပီး လူႀကီးဆန္သည္။ စကားေျပာ ဆိုရာတြင္လည္းေကာင္း ေဆြးေႏြးတင္ျပရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ခ်က္က်က်ေျပာတတ္သျဖင့္ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားက သူ႔ကို တြဲဘက္အတြင္းေရးမွဴးေနရာေပးရန္ သေဘာတူထားျခင္းျဖစ္သည္။ ကိုေအာင္သန္းက ေသ့ေဘာဘိုးကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္မွ သူထြက္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူ႔အစား စခန္းကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ တင္ေမာင္ဆန္းအားေပးေၾကာင္းတုိ႔ကုိ ျငင္းခုန္ျခင္းမျပဳဘဲ ေနရာမွဆင္းေပးလုိက္သည္။ ထိုအခါ ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားထဲမွ ကိုကိုေလး၊ ကိုထြန္းဦး၊ ကိုသန္းဝင္း၊ ကိုစိုးေလးတို႔က ညီလာခံေခတၱနားၿပီး တင္ေမာင္ဆန္းႏွင့္ ညွိၾကသည္။ ကိုေအာင္သန္းက ထြက္ေပးသျဖင့္ ကိုေအာင္သန္းကို ေပးထားေသာ တြဲဘက္အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးေနရာကို တင္ေမာင္ဆန္းအားေပးလွ်င္ ေက်နပ္မည္လားဟု ျဖစ္သည္။ ကိုကိုေလးက သူတို႔အေနႏွင့္ စခန္းတစ္ခု ပဲ့မထြက္သြားေစရန္ တင္ေမာင္ဆန္းကို ကိုေအာင္သန္းေနရာေပးဖို႔ ကမ္းလွမ္းမည္ဟု ကြ်န္ေတာ့္ကို လာေျပာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္က “ငါ့အေနနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေရးဘာျပႆနာမွမရွိဘူး၊ သူ႔ကိုလည္း ငါဘယ္တံုးကမွ မတိုက္ခိုက္ခဲ့ဘူးဘူး၊ ဒါေပမယ့္၊ မင္းတို႔ဟာက အဓိပၸါယ္ရွိပါ့မလား။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေအာင္သန္းကိုေရြးတာ သူ႔အရည္အခ်င္းကို ႀကိဳက္လို႔ေရြးၾကတာ၊ ေအာင္သန္းက ေသ့ေဘာဘိုးကိုယ္စားလွယ္ျဖစ္လို႔ သူထြက္သြားတဲ့အတြက္ သူ႔စခန္းကလူပဲ သူ႔ေနရာယူရမယ္ဆိုတာ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး၊ ဒီေနရာဟာ ေသ့ေဘာဘိုးစခန္းတစ္ခုထဲအတြက္ ရာထားတဲ့ ေနရာမဟုတ္ဘူး၊ ဘယ္စခန္းကိုယ္စားလွယ္ကျဖစ္ျဖစ္ အေရြးခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ေတာ္ၾကာညီလာခံမွာခ်ျပၿပီးမွ လက္မခံရင္ မေကာင္းဘူး” ဟု ျပန္ေျပာခဲ့သည္။ ကိုကိုေလးက သူတို႔ၾကည့္လုပ္မည္ဟုေျပာၿပီး ျပန္ထြက္သြားသည္။ ေနာက္ညွိၾကသည့္အခါ ကိုကိုေလးက တင္ေမာင္ဆန္းကို “ခင္ဗ်ားကို ကိုေအာင္သန္းေနရာ တြဲဘက္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေပးမယ္၊ ေက်နပ္လား” ဟု ေျပာသည့္အခါ တင္ေမာင္ဆန္းက “ဒါဆိုေက်နပ္တယ္” ဟု ေျပာသည္ကုိ ၾကားသိရသည္။ ေနာက္ “ခင္ဗ်ား၊ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္အေပၚ ျပႆနာရွိေသးလား၊ ေက်လည္သလား” ဟု ထပ္ေမးရာတြင္ “မရွိေတာ့ပါဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘာျပႆနာမွ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေက်လည္ပါတယ္” ဟုဆိုၿပီး သေဘာတူသည့္အတြက္ ညီလာခံကိုျပန္စခဲ့သည္။
ညီလာခံျပန္စသည့္အခါ သဘာပတိလုပ္သည့္ ကြ်န္ေတာ္၊ ဦးယုႏြယ္တို႔ကို အမွဴးထားၿပီး အခန္းနားမွဴး ကိုသန္းဝင္းက ကိုေအာင္သန္း ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္က ႏွဳတ္ထြက္သြားသည့္အတြက္ သူ႔ေနရာတြင္ တင္ေမာင္ဆန္းကို တြဲဘက္အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေပးဖို႔ ညွိဳႏွိဳင္းခဲ့ေၾကာင္းကို ညီလာခံ၌ သေဘာတူညီခ်က္ ရယူရန္ တင္ျပသည့္အခါ ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ကိုေအာင္သန္းကဲ့သုိ႔ အရည္အခ်င္းရွိသည့္သူက ထြက္ေပးရၿပီး ညီလာခံထဲကို လူမိုက္ပံုစံျဖင့္ ျဗံဳးစားႀကီးဝင္လာၿပီး သူတို႔စခန္းခြဲထြက္မယ္ဟု ခ်ိမ္းေျခာက္သည့္ တင္ေမာင္ဆန္းကို ေနရာေပးမယ္ဆိုသည့္အခါ လက္မခံႏုိင္ေတာ့ဘဲ ဝိုင္းၿပီးကန္႔ကြက္ၾကၿပီး မဲႏွင့္သာ မည္သူျဖစ္သင့္သည္ကို ေရြးခ်ယ္မည္ဟု ကန္႔ကြက္ေျပာဆိုၾကသည္။ ထိုအခါ တင္ေမာင္ဆန္းက ေနရာမွထၿပီး “က်ဳပ္တို႔စခန္းက ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ဥကၠ႒ျဖစ္ရင္ လက္မခံဘူး၊ သူက ဦးတင္ျမင့္ဦးဆီမွာ သြားစိုက္ဖို႔ ဘတ္ေငြ သံုးေထာင္ ေတာင္းယူသြားတယ္၊ ခင္ဗ်ားလို သြားက်ဳိးေနတဲ့သူေတြ က်ဳပ္တုိ႔စခန္းမွာ အမ်ားႀကီးရွိတယ္” ဟု ဆိုၿပီး ဆူပူေသာင္းက်န္းျပန္သည္။ ထိုအခါ ကြ်န္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားမိသည္။ ဦးတင္ျမင့္ဦးက သြားစိုက္ရန္ ဘတ္ေငြ သံုးေထာင္ကို ကြ်န္ေတာ္က မေတာင္းဘဲ သူသေဘာႏွင့္သူ ေပးခဲ့သည္ကို သူႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္သာ သိသည္။ အျခားမည္သူမွ်မသိ။ ထိုအေၾကာင္းကို တင္ေမာင္ဆန္းကသိေနခဲ့သည္။ ဦးတင္ျမင့္ဦး မေျပာဘဲ မသိနိုင္သည့္ကိစၥ ျဖစ္သည္။ ဘာေၾကာင့္ ဦးတင္ျမင့္ဦးက တင္ေမာင္ဆန္းကို ေျပာခဲ့သနည္း။ ကြ်န္ေတာ့္ကို တိုက္ခိုက္ရန္ လမ္းေၾကာင္းေပးလိုက္သည္လား။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် မ်ားစြာရွိေနသည္။
တင္ေမာင္ဆန္းက ပုဂၢိဳလ္ေရးကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး တိုက္ခိုက္လာေသာ္လည္း ညီညြတ္ေရးကို ေရွးရွဴၿပီး စခန္းေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးတင္ျပလာသည္ကို ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ အမ်ားစုက မွန္မွန္ကန္ကန္ဆံုးျဖတ္နိုင္ရန္ ညီလာခံႀကီးကို ေခတၱရပ္နားလိုက္ၿပီး ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းက ေမးျမန္းသူ ေနရာတြင္ေန၍ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ တင္ေမာင္ဆန္းကို ေမးခြန္းမ်ားထုတ္၍ တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ညီလာခံကုိယ္စားလွယ္မ်ားကုိ နားေထာင္ေစခဲ့သည္။
ပထမဦးစြာ တင္ေမာင္ဆန္းအား ကိုေသာင္းထြန္းက ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ပို႔စကတ္မ်ားကို မဲေဆာက္ျမိဳ႕တြင္ ကုန္သည္မ်ားကို တင္ေမာင္ဆန္းက ေရာင္းခ်ခဲ့သည္ဟု ၾကားရေၾကာင္း ထို႔ေၾကာင့္ ပို႔စကတ္ မည္မွ်ေရာင္းခ်၍ မည္မွ်ရရွိခဲ့သနည္းဟု ေမးျမန္းခဲ့ရာ တင္ေမာင္ဆန္းက ပို႔စကတ္ ၅၀ ခန္႔ကို ေအာင္ႏိုင္က ေပးသျဖင့္ ရရွိခဲ့ၿပီး ကုန္သည္မ်ားကို တစ္ခုလွ်င္ ဘတ္ ၅၀၀ မွ ဘတ္ ၁၅၀၀-၂၀၀၀ အထိ သူတို႔ေပးလွ်င္ ေပးသေလာက္ႏွင့္ ေရာင္းခ်ခဲ့ရာ စုစုေပါင္း ေရာင္းရေငြ ဘတ္ ၇၅၀၀ ခန္႔ရၿပီး ပို႔စကတ္တစ္ခုကို ၁၀ ဘတ္ႏႈန္းျဖင့္ ေဈးျဖတ္၍ အခု ၅၀ အတြက္ ဘတ္ေငြ ၅၀၀ ကို ေအာင္နိုင္တို႔ကို ေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ က်န္ေငြမ်ားကိုမူ တပ္ရင္းမွဴး သံုးပိုင္ခြင့္ႏွင့္ သံုးပစ္လိုက္ေၾကာင္း ေျဖၾကားခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ကိုေသာင္းထြန္းက ကြ်န္ေတာ့္ကို ပို႔စကတ္မ်ားကို ဘန္ေကာက္တက္စဥ္ ေရာင္းခ်ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မည္ကဲ့သို႔ ေရာင္းခ်ခဲ့ၿပီး မည္မွ်ရရွိခဲ့သနည္းဟု ေမးျမန္းခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္က ဘန္ေကာက္တြင္ အသိမိတ္ေဆြမ်ား၊ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ေရာင္းခ်ရာတြင္ ပို႔စကတ္ ၄၀ - ၅၀ ခန္႔ေရာင္းရၿပီး အခ်ိဳ႕က ဘတ္ ၂၀၀၊ အခ်ိဳ႕က ဘတ္ ၁၀၀၀ အစားစား ေပးၾကေၾကာင္း၊ စုစုေပါင္း ဘတ္ေငြ ၈၀၀၀ ခန္႔ရရွိခဲ့ၿပီး ထိုေငြအားလံုးကို ဘ႑ာေရးသို႔ အပ္လိုက္ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ၿပီး ဘ႑ာေရးေကာ္မတီမွလည္း လက္ခံရရွိေၾကာင္း အတည္ျပဳခဲ့သည္။
ထိုအခါတင္ေမာင္ဆန္းကထၿပီး “ခင္ဗ်ာအရွက္မရွိ ဘတ္ေငြသံုးေထာင္ယူထားတယ္ အဲဒါကိုရွင္းပါ” ဟုဆိုသည္။ ကြ်န္ေတာ္က “အဲဒီဘတ္ေငြသံုးေထာင္နဲ႔ အခုညီလာခံကို က်င္းပေနတာ၊ ညီလာခံ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ စားဖို႔ဆန္နဲ႔ပဲကို ဒီေငြနဲ႔ဝယ္ၿပီး လုပ္ေနတာငါကိုယ္က်ိဳး လံုးဝသံုးမထားဘူး၊ သန္းဝင္းကို ေမးၾကည့္ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ၊ အခု မင္းတို႔အားလံုးစားေနတာ အဲဒီေငြနဲ႔ စားေနတာ” ဟု ျပန္ေျပာခဲ့သည္။ ကိုသန္းဝင္းကထၿပီး “ဟုတ္တယ္၊ ကိုထြန္းက ဘတ္ေငြသံုးေထာင္ထုတ္ေပးလို႔ ေတာ္လဲထမွာ ဆန္နဲ႔ ပဲသြားဝယ္ၿပီး ညီလာခံ လုပ္ေနတာျဖစ္တယ္” ဟု ေထာက္ခံေျပာခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ အျပန္အလွန္ စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကို ရွင္းၿပီးျဖစ္သည့္အတြက္ ညီလာခံႀကီးကို ျပန္စေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာၿပီး ညီလာခံ၌ ေရြးခ်ယ္ပြဲကို ျပန္စၾကသည္။ အားလံုးက ကြ်န္ေတာ့္ကို ဥကၠ႒အျဖစ္ ျပန္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကၿပီး တင္ေမာင္ဆန္းကို မည္သည့္ေနရာမွ မေပးခဲ့ၾကေပ။ ထိုအခါ တင္ေမာင္ဆန္းက ထၿပီး “က်ဳပ္တို႔စခန္းက ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ကို လံုးဝမေထာက္ခံဘူး။ ABSDF ကေန ခြဲထြက္တယ္။ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ကို လာရဲရင္ လာၾကည့္” ဟု ႀကိမ္းဝါးၿပီး ေလွႏွင့္ျပန္ရန္ လုပ္သည့္အခါ  ကုိေဌးႏုိင္က “အကိုႀကီး ကြ်န္ေတာ္လိုက္ပို႔မယ္” ဟု ဆိုၿပီး တင္ေမာင္ဆန္းႏွင့္အတူ ေလွဆိပ္သို႔ ဆင္းသြားသည္။ ကိုေဌးႏုိင္သည္ တင္ေမာင္ဆန္းစခန္းမွျဖစ္သည္။ တင္ေမာင္ဆန္းကိုလည္း အလြန္ၾကည္ညိဳသူ ျဖစ္သည္။ တစ္လမျပည့္ခင္ တင္ေမာင္ဆန္းက သူ႔စခန္းမွရဲေဘာ္မ်ားကို ဆက္ေနလွ်င္ ကရင္လက္ေအာက္ခံျဖစ္သြားလိမ့္မည္ဟု ေျပာၿပီး ထိုင္းဖက္သို႔ထြက္ရန္ ေခၚသျဖင့္ စခန္းရွိရဲေဘာ္မ်ား ထြက္လိုက္လာၾကရာ မဲေဆာက္တြင္ ေသာင္တင္ကာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ကပ္ေနၾကရရာ အမ်ားစု စိတ္ဓါတ္က်လာသည့္အတြက္ ျမဝတီမွတစ္ဆင့္ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္သည္ဟု ၾကားသည္ရ၍ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ တင္ေမာင္ဆန္း၏စခန္းလည္း ညီလာခံတြင္ သူေနရာ မရခဲ့ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ သူဖ်က္စီး လုိက္သျဖင့္ ပ်က္သြားခဲ့သည္။

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...