Sunday, September 8, 2013

သမုိင္းဟာကြက္မ်ား

September 7, 2013 at 6:44am



နုိ္င္ငံေတာ္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုေရးသားတဲ့ ‘တာေတစေနသား’ စာအုပ္ကုိ က်ေနာ္ဖတ္ရပါတယ္။ ျပည္ပမွာ ထုတ္တဲ့ မူပါ။ မဂၢဇင္း အလတ္စားဆုိက္ေလာက္ရွိျပီး ၁ လက္မခဲြနီးပါး ထူပါတယ္။


စာေရးေကာင္းသူ ဦးႏုက သူ႔ရဲ႕ ငယ္ဘဝျဖစ္စဥ္ကေန အစခ်ီျပီး နုိင္ငံေရးျဖတ္သန္းမႈနဲ႔ ေပါင္းစပ္ယွက္ႏြယ္ ေဖာ္ျပေရးသားထားတာ အင္မတန္ ဖတ္လုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ သူ႔ဘဝမွာ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေရးလုပ္ရပ္ အေတာ္ မ်ားမ်ားကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ခ်ဝန္ခံထားတာကုိလည္း ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းထရေလာက္ေအာင္ ဖတ္ရႈသိခြင့္ ရလုိက္ ပါတယ္။ ေတာ္ရံုလူ ဝန္မခံရဲေလာက္တဲ့ လူေတြႏွာေခါင္းရႈံ႕ေလာက္တဲ့ အမူအက်င့္တခ်ဳိ႕ သူ႔မွာရွိခဲ့ ေၾကာင္း သူျပဳမူမိခဲ့ေၾကာင္း ေရးသားထားတာ ေတြ႔လုိက္ရလုိ႔ပါ။ အာဂ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးပါေပပဲ လုိ႔ ၾသခ်ေလးစား မိပါတယ္။


ဒီလုိနဲ႔ .. စာအုပ္အဆံုးထိ စိတ္ဝင္တစား ဖတ္ရႈျပီးတဲ့ေနာက္ က်ေနာ့ေခါင္းထဲမွာ မခ်င့္မရဲ ခံစားမႈတခုေပၚလာ တယ္။ ျမန္မာ့နုိင္ငံေရးသမုိင္းမွာ ဒီေလာက္ထင္ရွားတဲ့ ဧရာမအခန္းက႑ၾကီးမားခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီး တဦးေရးသားသြားတဲ့ သမုိင္းဇာတ္လမ္းရွည္ၾကီးထဲမွာ သူနဲ႔ေခတ္ျပိဳင္ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဘက္ ရဲေဘာ္ၾကီးတဦး အေၾကာင္း စုိးစဥ္းမွ် ေဖာ္ျပထားတာ မေတြ႔လုိက္ရလုိ႔ပါ။

ျမန္မာနုိင္ငံရဲ႕ ကုိလုိနီလြတ္ေျမာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈသမုိင္းမွာ ၁၉၃၀ ေနာက္ပုိင္း ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမွာျဖစ္ျဖစ္၊ တုိ႔ဗမာအစည္းအရံုးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၁၃၀၀ျပည့္အေရးေတာ္ပံုျဖစ္ျဖစ္၊ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးပဲျဖစ္ျဖစ္ သမုိင္း ဇာတ္ကြက္တုိင္းမွာ သူမပါလွ်င္မျပီးဆုိသလုိ အေရးပါအရာေရာက္ခဲ့တဲ့ ‘သခင္ဗဟိန္း’ ဆုိေသာ ေခါင္းေဆာင္ တဦးရဲ႕ အခန္းက႑ကုိ ေရးသားေဖာ္ျပဖုိ႔  ဦးနုဘာေၾကာင့္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ရတာလည္း စဥ္းစားမရနုိင္ ျဖစ္ခဲ့ရ ပါတယ္။ က်ေနာ္ သိထားသေလာက္ သမုိင္းအခ်က္အလက္အရေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးဟာ အင္မတန္မွကုိ ရင္းႏွီး ကၽြမ္းဝင္ရွိၾကမယ့္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြျဖစ္ခဲ့မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

တာေတစေနသား စာအုပ္ဟာ သမုိင္းက်မ္းတေစာင္မဟုတ္တာကုိ က်ေနာ္ လက္ခံသေဘာေပါက္ပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သမုိင္း ေနာက္ခံ ဝတၱဳတပုဒ္ထက္ ပုိေသာ ကုိယ္ေရး အတၳဳပၸတၱိ အျဖစ္နားလည္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ သမုိင္းစဥ္လာ ၾကီးက်ယ္ခန္းနားေသာ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးေတြ ေရးသားတဲ့ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြထဲက က်ေနာ္တုိ႔ ေႏွာင္းလူေတြအတြက္ မွတ္သားေလ့လာစရာ သမုိင္းအခ်က္အလက္ေတြ မ်ားစြာရယူနုိင္ပါတယ္။ ေခတ္တခု အေပၚမွာ အျမင္ရႈေထာင့္ခ်င္း မတူညီစြာ ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္ေတြကုိ စုစည္းတုိက္ဆုိင္ၾကည့္ျပီး ဘယ္ဟာ သမုိင္းျဖစ္စဥ္ အမွန္ျဖစ္နုိင္မလဲ ဆုိတာကုိ ေကာက္ခ်က္ဆဲြယူရတဲ့အခါေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။


အခုေတာ့ သမုိင္း ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ၾကီးတဦးေရးသားျပဳစုတဲ့ သမုိင္းအေျချပဳ စာအုပ္ထဲမွာ ‘ျမင္းခြာသံတခ်က္ ေပါက္ရင္ မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေစရမယ္’ ဆုိတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံစကားကုိ ေက်ာင္းသံုးဖတ္စာအုပ္ထဲအထိ အေရာက္ပုိ႔နုိင္ခဲ့တဲ့ သမုိင္း အထင္ကရ ေခါင္းေဆာင္တဦးရဲ႕ ပံုရိပ္ တစြန္းတစမွ ေျခရာခံခြင့္မရလုိက္တာ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းေနလုိ႔ပါ။ ဦးႏုေရးသားတင္ျပခဲ့ေသာ သမုိင္းရဲ႕ဟာကြက္တခုအျဖစ္ ခံစားမိပါတယ္။
…………………………………………………………………………..

ေဖ့စ္ဘြတ္ လူမႈကြန္ရက္က လူေတြရဲ႕ ေျပာေရးဆုိခြင့္ကုိ ေဘာင္ခ်ဲ႕ေပးလုိက္တယ္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚမွာ  လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အေႏွာင္အဖဲြ႔ကင္းကင္း ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္ အေျမာက္အမ်ားေပၚထြက္လာပါတယ္။ လြတ္လပ္မႈနဲ႔အတူ ေရာေထြးပါလာတဲ့ လက္လြတ္စပယ္ေရးသားျပီး ကုိယ္ေရးတာကုိယ္ တာဝန္မခံနုိင္မႈ၊ တဖက္သတ္ထုိးႏွက္ေဝဖန္တိုက္ခုိက္မႈ၊ လုိရာဆဲြဝါဒျဖန္႔မႈ စတဲ့ အေမွာင္ဘက္အျခမ္းရွိသလုိ  လူအမ်ားစု သိမထားတဲ့ သမုိင္းျမွဳပ္ကြက္ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြ၊ သမုိင္းကြက္လပ္ေတြ၊ လက္ရွိအေျခအေနရဲ႕ အားနည္းခ်က္၊ မွားယြင္းေဖာက္ျပန္မႈေတြကို တာဝန္သိသိေရးသားေဖာ္ထုတ္လာမ်ဳိး အလင္းဘက္ျခမ္းကုိလည္း ဖတ္ရႈခြင့္ ရတဲ့အတြက္ မွ်တတယ္လုိ႔ သေဘာထားမိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ သမုိင္းနဲ႔ဆုိင္တဲ့ လစ္လ်ဴရွဳခံ ျမင္ကြင္း တခ်ဳိ႕ကုိ အေလးေပးတင္ျပခ်င္တာပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ လေက်ာ္ေလာက္က  ကုိ Zay Yar Kyaw (Notes) မွာ ‘အျမန္ကယ္တင္သင့္တဲ့ သမုိင္းဝင္ ေနရာတစ္ခု’ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ဖတ္လုိက္ရပါတယ္။ အဲဒီေဆာင္းပါးထဲမွာ ကုိေဇယ်ာေက်ာ္ က…


လြန္ခဲ့တဲ့ ( ၁၀ ) ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က အမွတ္ ( ၇၄ ) ေရေက်ာ္လမ္း မွာေနခဲ့ဖူးပါတယ္..။ ေနာက္မွ စာအုပ္ေတြထဲ ဖတ္မိတာ တုိ.ဗမာအစည္းအရုံးဖြင့္ခဲ့တာဟာ အမွတ္ ( ၇၆ ) ေရေက်ာ္လမ္း ဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနခဲ့တဲ့ ေနရာ နဲ. ကပ္လွ်က္ဆုိတာ သတိထားမိသြားတာပါ…။ကၽြန္ေတာ္ ေနခဲ့တဲ့ အမွတ္( ၇၄ ) ေရေက်ာ္လမ္း ေနရာကေတာ့ ကန္ထရုိက္တုိက္ ျဖစ္တာၾကာေနပါျပီ..။တစ္ခု ကံေကာင္းတာက တုိ.ဗမာ အစည္းအရုံးဖြင့္ခဲ့တဲ့ အမွတ္ ( ၇၆ )၊ေရေက်ာ္လမ္းမ ေနရာက ေရွးေဟာင္း ပ်ဥ္ေထာင္ ႏွစ္ထပ္ အိမ္ပုံစံ နဲ.ပဲ ရွိေနပါေသး တယ္…. ျမန္မာျပည္ဖြား တရုတ္မိသားစုတစ္စုက လက္ရွိုပုိင္ပါတယ္.. လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္လေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီဘက္ ေရာက္လုိ. အမွတ္တရ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ နဂုိ အေဆာက္အဦ အတုိင္းရွိေနပါေသးတယ္….

လုိ႔ …  အစျပဳေရးသားျပီး ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပဲြမွာ အလြန္အေရးပါ အရာေရာက္ခဲ့တဲ့ အဖဲြ႔အစည္းၾကီး လည္း ျဖစ္၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ.လူမ်ဳိး ကုိ သခင္စိတ္ဓါတ္ေတြ ျပန္လည္ေမြးျမဴနုိင္ဖုိ. စတင္လွဳံ.ေဆာ္ ခဲ့တဲ့ အထင္ကရ အဖြဲ.အစည္းၾကီးလည္းျဖစ္တဲ့ တုိ႔ဗမာအစည္းအရံုးၾကီး အေျချပဳလႈပ္ရွားခဲ့ရာ ဘူမိနက္သန္ အေဆာက္အဦးကုိ နုိင္ငံေတာ္အေနနဲ႔ သမုိင္းဝင္ေနရာတခုအျဖစ္ မူလအတုိင္း ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖုိ႔ ေဆာ္ၾသတုိက္တြန္း ေရးသားထားတာပါ။ အင္မတန္ေလးစားစရာေကာင္းတဲ့ ေထာက္ျပခ်က္ျဖစ္ျပီး နုိင္ငံေတာ္အေနနဲ႔လည္း အေလးထား ေဆာင္ရြက္သင့္တယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ အဲဒီအေဆာက္အဦးမွာ လက္ရွိေနထုိင္တဲ့ ပုိင္ရွင္မိသားစု နဲ႔ ေက်ေက်လည္လည္ ညွိႏႈိင္းလုပ္ေဆာင္မယ္ဆုိရင္ ျဖစ္နုိင္တဲ့ ကိစၥ  ပါ။

ေပ်ာက္ကြယ္တိမ္ျမဳပ္လုနီးပါး လ်စ္လ်ဴရႈခံထားရတဲ့ သမုိင္းဝင္အရာ အားလံုးကုိ သက္ဆုိင္သူမ်ားနဲ႔ နုိင္ငံေတာ္ အစုိးရ ပူးေပါင္းတာဝန္ယူ ထိမ္းသိမ္းၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္စရာ သမုိင္း အေမြအႏွစ္ေတြ အမ်ားအျပားရွိေနဆဲပါ။ ဒါဟာ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈ ျမွင့္တင္ေရးကုိသာမက နုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္က်က္သေရ တုိးပြားမႈ၊ နုိ္င္ငံသားတုိ႔ရဲ႕ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ျမင့္မားေရးကုိလည္း မ်ားစြာ အေထာက္အကူ ျပဳနုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တခါ မၾကာေသးခင္ ရက္ပုိင္းအတြင္းကပဲ ကုိ Kyaw Swar Myint's photo. မွာ ‘တုိင္းၿပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဦးေဆာင္ခဲ့သူတုိ႔အတြက္ ေနရာ’ ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စာတပုဒ္ကို ထပ္မံဖတ္ခြင့္ ရလုိက္ပါတယ္။ စာထဲမွာ သူေရးထားတဲ့  ယေန႔ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကုိ  စတင္ သေႏၶတည္ထူေထာင္ခဲ့သူေတြ ျဖစ္ျပီး  က်ဆံုးသြားရွာျပီျဖစ္ေသာ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္တခ်ဳိ႕ရဲ႕ (တခ်ဳိ႕လုိ႔ သံုးလုိက္ရတာက က်ဆံုး ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ အားလံုးရဲ႕ အုတ္ဂူေတြ အဲဒီေနရာမွာ တစုတစည္းတည္း မရွိနုိင္လုိ႔ပါ) အုတ္ဂူေတြကုိ ထိန္ပင္သုသာန္မွာ ခက္ခက္ခဲခဲ ရွာျပီးမွ ေတြ႔ခဲ့ရပံုေလးက ဖတ္ရတာ မခ်ိတင္ကဲဝမ္းနည္းေၾကကဲြစရာ…

…ဟိုေရာက္ေတာ့ မီးသၿဂိဳ ၤလ္စက္၊ အဲဒီကေန လွမ္းၿပီးေတာ့ လမ္းသိတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ေမးရတယ္။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ အုတ္ဂူေတြ ဘယ္နားမွာ ရွိလဲလို ့။ မီးသၿဂိဳ ၤလ္စက္ကေန ေတာင္ဘက္ကို မီတာႏွစ္ရာ ေလာက္သြားရင္ အဲဒီမွာ အမိႈက္လာပစ္တဲ့ ကားေတြကို မွတ္တဲ့ ကားမွတ္စခန္းရံုး အေသးေလး ရွိတယ္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ အမိႈက္ပံု အႀကီးႀကီးရွိတယ္။ ရံုးေဘးမွာလူသြား လမ္းေလးရွိတယ္။ ရံုးေနာက္ကို ဆယ္မီတာေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္။ ၿပီးရင္ ရပ္။ ဗြက္မနစ္ေအာင္ ဖိနပ္ခၽြတ္၊ ပုဆိုးတိုတို၀တ္၊ ဖိနပ္ကို ခါးႀကားထိုး၊ ေဘာင္းဘီရွည္နဲ ့ဆိုရင္ ဒူးအထိလိပ္တင္၊ ရၿပီ။ ညာေကြ ့၊ တစ္ေပခြဲ ႏွစ္ေပ အုတ္ဂူေလးေတြ စေတြ ့ရၿပီ။ ဗြက္ေတာ ၿမက္ေတာမွာ။
ဦးဆံုး စေတြ ့တာ ဗိုလ္လင္းယုန္ (ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္)၊ အသက္ ၅၄ ႏွစ္ တဲ့။ အလ်ားႏွစ္ေပ၊ အနံတစ္ေပခြဲ၊ အၿမင့္ေတာ့ ကိုးလက္မေလာက္ ရွိမေပါ့။ ဆက္ေလွ်ာက္ႀကည့္မိတယ္။ ဗိုလ္ေစာေနာင္ (သိတာေပါ့၊ ေရႊေတာင္တိုက္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ ဗိုလ္ေစာေအာင္ရဲ ့ ညီအစ္ကို၊ ရွမ္းအမ်ိဳးသားေတြ)၊ ေနာက္ ဗိုလ္မင္းေခါင္။ ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္တာရာ (ရဲဘာ္သံုးက်ိပ္ထဲက နာမည္ႀကီး မုဆိုး၀တၳဳ စာေရးဆရာေပါ့) ေနာက္ ဗိုလ္ၿမင့္ေဆြ။ တစ္ခါ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ထဲမွာ ဗိုလ္နာမည္ မခံယူတဲ့ သခင္ထြန္းအုပ္။ ၿပီးေတာ့ ဗိုလ္ဇင္ေယာ္ (သခင္သန္းညြန္ ့) ဆိုတာ ဖတ္လို ့ရတယ္။…


သူေရးတဲ့စာကုိ ျပီးဆံုးေအာင္ဖတ္ျပီးခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ေခါင္းထဲ မဆံုးနုိင္တဲ့ အေတြးေတြ ဝင္ေရာက္လာတယ္။ ျမန္မာ့သမုိင္းရဲ႕ လႈိင္းတံပုိးေတြၾကားမွာ ‘ရည္မွန္းခ်က္တူရင္လက္တဲြ မတူတဲ့အခါခဲြခြာတတ္တဲ့’ နုိင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမႈအရ လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမႈကာလက အသက္ေပးလက္တဲြ အတူတကြတုိက္ပဲြဝင္ခဲ့ၾကသူေတြ အခ်င္းခ်င္းၾကား လြတ္လပ္ေရးရျပီးခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆုိင္ခ်င္ အသံမၾကားခ်င္ေလာက္ေအာင္ တူးတူးခါးခါး ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ သမုိင္းေၾကာင္းျဖစ္ရပ္ေတြ။

တဆက္တည္းမွာ သူက ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္သမုိင္းရဲ႕ တစိတ္တပုိင္းအမွတ္သေကၤတကုိ လွစ္ဟေဖာ္ျပေနတဲ့ ဂ်ပန္ျပည္တေနရာက ‘ဂ်ပန္-ျမန္မာခ်စ္ၾကည္ေရးေက်ာက္စာတုိင္’ ေလးအေၾကာင္းပါ ဆက္စပ္ေရးသား ထား တာ ဖတ္ရေတာ့ စိတ္ထဲ မလံုမလဲျဖစ္မိသလုိ ခံစားရပါတယ္….

…….ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္နဲ ့ပက္သက္တဲ့ အမွတ္အသားလို ့ဘဲဆိုမလား။ ဟိုးအေ၀းႀကီးက ဂ်ပန္ၿပည္မွာေတာ့ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ကို အဓိက ဦးေဆာင္ၿပီး စစ္ပညာသင္ေပးခဲ့တဲ့ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဆူဇူကီး (ဗိုလ္မိုးႀကိဳး) ေနတဲ့ ရြာမွာ အထိမ္းအမွတ္ ေအာင့္ေမ့ဖြယ္ ေက်ာက္စာတိုင္ေလး ရွိတယ္။ ရြာနာမည္က ဟာမမတ္စု (Hamamatsu) တဲ့၊ ရွီဇူအိုကနယ္ (Shizuoka Prefecture) ကပါ။
ဗိုလ္မိုးႀကိဳးရဲ ့အုတ္ဂူလည္း အဲဒီမွာရွိတယ္။ သူ ့ဇာတိရပ္တဲ့။ ေနာက္ ဂ်ပန္-ၿမန္မာခ်စ္ႀကည္ေရး ေက်ာက္စာတိုင္တစ္ခုရွိတယ္။ အေပၚေခါင္းစဥ္က ဗမာလို ေရးထားတယ္။ “ဂ်ပန္-ၿမန္မာ ခ်စ္ႀကည္ေရး တည္ၿမဲပါေစ” တဲ့။ ေအာက္မွာေတာ့ ဂ်ပန္လို အမ်ားႀကီးေပါ့။
ဒုတိယ ကမာၻစစ္တုန္းက ၿမန္မာၿပည္စစ္ေၿမၿပင္မွာ ဂ်ပန္စစ္သည္တစ္သိန္း ေၿခာက္ေသာင္းခုနစ္ေထာင္ ေက်ာ္က်ဆံုးေႀကာင္း၊ အဲဒီထဲမွာ သူတို ့နယ္က စစ္သည္ ႏွစ္ေထာင့္ခုနစ္ရာေက်ာ္ပါ၀င္ေႀကာင္း လွလွပပ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလးပါ။ တဆက္တည္း ေရးသားထာတာက ဒီအထိမ္းအမွတ္ေလးဟာ ဗမာၿပည္ စစ္ေၿမၿပင္မွာ အသက္ေပးသြားတဲ့ဂ်ပန္စစ္သည္ေတြရဲ ့၀ိညာဥ္ေတြကို ေၿဖသိမ့္ေပးႏိုင္ဖို ့နဲ ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြ ေရရွည္ တည္တံ့ေစဖို ့မွတ္တမ္းတင္ၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္တဲ့။
ဂ်ပန္-ၿမန္မာ ခ်စ္ႀကည္ေရးကိုလည္း ထာ၀ရ တည္တံ့ေစရန္ ရည္ရြယ္တယ္လို ့ အဆံုးသတ္ထားတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ၁၉၄၀ ၿပည့္ႏွစ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဆူဇူကီးနဲ ့ လြတ္လပ္ေရးလႈပ္ရွားမႈ အတြက္ လွ်ိဳ ့၀ွက္အစီအစဥ္ ခ်ခဲ့ပါတယ္ (ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္သမိုင္းရဲ ့ နိဒါန္းေပါ့)။ ………….
……………………………………………………………………………………………………………………………

အခုအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔တေတြ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ပါးစပ္အျမွဳပ္ ထြက္မတတ္ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေျပာဆုိေနၾကတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စစ္မက္အျပိဳင္တုိက္လာခဲ့တဲ့ လူမ်ဳိးစုတုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ေတြနဲ႔လည္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြ တျခိမ္းျခိမ္း လုပ္ေနတယ္။ မၾကာေသးခင္ကာလတုန္းကမွ စစ္ေျမျပင္မွာ အၾကိတ္အနယ္တုိက္ခုိက္ေနခဲ့တဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္လက္နက္ကုိင္ အင္အားစုက ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ စားပဲြဝုိင္းတခုထဲမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေဆြးေႏြးရင္း ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ ေနပါတယ္ဆုိတဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဒီတပ္မေတာ္ကုိ ထူေထာင္ခဲ့သူေတြ ျဖစ္ခဲ့ျပီး တခ်ိန္က တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ေတြအေပၚ ဘယ္လုိသေဘာၾက မလဲဆုိတာကုိ က်ေနာ္စဥ္းစားေနမိတာပါ။

တပ္မေတာ္ စစ္သမုိင္းျပတုိက္မွာ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုအားလံုး ခင္းက်င္းျပသထားျခင္း မရွိေသး တာဟာ တပ္မေတာ္ထိပ္ပုိင္းေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ သေဘာထားကုိ ထင္ဟပ္ျပသလုိ ျဖစ္ေနသလား ေတြးဆ စရာ။ အခုလုိ မတူညီတဲ့အင္အားစုေတြအၾကား ဆက္ဆံေရးေျပလည္ဖုိ႔ ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းမႈေတြ လုပ္ေနခ်ိန္မွာ ကုိယ္ကုိယ္တိုင္ပါဝင္တဲ့ အဖဲြ႔အစည္းကုိ ကနဦးအစျပဳတည္ေထာင္ခဲ့သူေတြအေပၚ ထုိက္ထုိက္တန္တန္ အသိအမွတ္ျပဳ ေနရာေပးေစခ်င္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တပ္မေတာ္တရပ္ထူေထာင္ဖုိ႔ တုိင္းတပါးကုိ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ထြက္ခြာခဲ့ျပီး ႏွိပ္စက္ညွင္းပန္းမႈ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈေတြၾကားက ၾကံ႕ၾကံ႕ခံကာ စစ္ပညာကုိ ဇဲြနဘဲနဲ႔ မရမေန သင္ယူရတဲ့ အလုပ္ကုိ ေတာ္ရံုမ်ဳိးခ်စ္စိတ္ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ မလုပ္နုိင္ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္က သူတုိ႔စိတ္ထဲမွာ ျမန္မာျပည္ သူ႔ကၽြန္ဘဝက လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ အာသီသတခုတည္းသာ ျပင္းျပင္းျပျပ ရွိေနခဲ့မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ထုိ႔အတူ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ၾကိဳးပမ္းမႈနဲ႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕သမုိင္းမွာ သူတုိ႔ရဲ႕အခန္းက႑ ၾကီးၾကီးမားမား တည္ရွိခဲ့ တာလည္း အမွန္ပါ။ ဒီေန႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ဆုိတာ အဲဒီအေျခအေနက အစတည္ျဖစ္ေပၚခဲ့ရတာ။

 ‘မေခၚခ်င္လုိ႔ရတယ္ မေတာ္ခ်င္လုိ႔မရ’ ဆုိတဲ့ ျမန္မာစကားဟာ က်င့္ဝတ္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးကုိ ျပက္ျပက္ထင္ထင္ ကတၱားျခားေပးလုိက္တာလုိ႔ က်ေနာ္နားလည္မိပါတယ္။ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္သူအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရး အဆင္မေျပ စိတ္ထားခ်င္းမညီမွ်တဲ့အခါ မေခၚမေျပာဘဲေနလုိ႔ ရေပမယ့္ ေသြးသားေတာ္စပ္မႈကုိ ျငင္းပယ္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လုိ႔မရပါ။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္က စတင္ သေႏၶတည္ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ျမန္မာတပ္မေတာ္အတြက္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ေတြဟာ အစားထုိးမွတ္တမ္းတင္လုိ႔မရတဲ့ ကနဦးထူေထာင္သူေတြျဖစ္သလုိ ေခတ္အဆက္ဆက္ တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲမွာ ေမ့ေပ်ာက္လုိ႔မရေကာင္းတဲ့ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳခဲ့ သူေတြအျဖစ္ မွတ္ယူတန္ဖုိးထားေစခ်င္ပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္ ဘယ္ဘဝဘယ္အေျခအေန ေရာက္ေရာက္ မိဘတဦးက သားသမီးအေပၚ ထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရား ေျပာင္းလဲမသြားနုိင္သလုိ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ မ်ားရဲ႕ တပ္မေတာ္အေပၚထားတဲ့ ခ်စ္ျမတ္နုိးစိတ္နဲ႔ ေစတနာလည္း မေျပာင္းလဲ နုိင္ဘူးလုိ႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ အခုက သားသမီးတာဝန္ေက်ရမယ့္ အလွည့္ပါ။

လူတေယာက္ရဲ႕သမုိင္းဟာ တေျဖာင့္တည္း တသမတ္တည္း မရွိနုိင္တာ သဘာဝပါ။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ေတြရဲ႕ သန္ရာသန္ရာ နုိင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္အရ ေနာက္ပုိင္းကာလေတြမွာ အခ်င္းခ်င္းရပ္တည္ခ်က္ ကဲြျပားသြား ခဲ့တာလည္း သဘာဝက်တဲ့ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္အေနနဲ႔ လက္ခံနုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။ သူတုိ႔တဦးခ်င္းအေပၚ     အထြဋ္အျမတ္ထား ၾကည္ညဳိေလးစားမႈေတြ မရွိနုိင္ရင္ေတာင္မွ တပ္မေတာ္မွာ ရွိခဲ့တဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕အခန္းက႑ကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဖာ္ျပေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ရွိေနျပီးသားျဖစ္တဲ့ မဂၤလာဒံု စစ္သခ်ၤဳိင္းမွာ ေနရာတခုသတ္မွတ္ျပီး က်ဆံုးေလျပီးေသာ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ေတြရဲ႕ အုတ္ဂူေတြ တစုတစည္းတည္း အစီအရီ ေဆာက္လုပ္ထား တာမ်ားရွိရင္ တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္ေရာင္ကုိ ပုိမုိေတာက္ေျပာင္ေစမွာပဲ။  ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကုိ လာေရာက္ ေလ့လာတဲ့ နုိင္ငံတကာမွ ပုဂၢိဳလ္အသီးသီးအတြက္လည္း ခန္႔ညားထယ္ဝါတဲ့ ျပယုဂ္တခု ျဖစ္လာမွာပါ။

ၾကံေတာ္သုသာန္ရွိစဥ္က အသုဘပုိ႔သြားတုိင္း မီးသျဂၤိဳလ္စက္အဝင္ ကားလမ္းနံေဘးမလွမ္းမကမ္းမွာ ျမင္ေတြ႔ ေနခဲ့ရတဲ့ ဗုိလ္မင္းေခါင္ရဲ႕ အုတ္ဂူအေနအထားေထာက္ဆုိ သင့္ေတာ္မယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီဗိမာန္မွာ ေနရာ အႏွၤ႕အျပား အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေသဆံုးက်ဆံုးခဲ့ေသာ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္အားလံုးကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ အုတ္ဂူ ေတြပါဝင္သင့္ပါတယ္။ အရုိးနဲ႔ ျပာ မရနုိင္ေတာ့သူေတြအတြက္ သူတုိ႔ရွိစဥ္က အျမတ္တနုိးအသံုးျပဳခဲ့တဲ့ အသံုးအေဆာင္ တခုခုကုိ ဂူသြင္းထားရွိေပးလုိ႔ ရမွာပါ။ အဲဒီအတြက္ သက္ဆုိင္ရာမိသားစု မ်ားကလည္း  ၾကည္ျဖဴေက်နပ္စြာ ကူညီမယ္လုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။ တပ္မေတာ္ကုိ အစပ်ဳိးထူေထာင္ခဲ့သူေတြအေပၚ တပ္မေတာ္ အေနနဲ႔ ေက်းဇူးတံု႔ျပန္ ဂါဝရျပဳတဲ့ ပံုစံေပၚလြင္ေစခ်င္တာပါ။ အုတ္ဂူတုိင္းရဲ႕ ဦးေခါင္းဘက္ထိပ္မွာ သက္ဆုိင္သူ ရဲ႕ ဓာတ္ပံုနဲ႔ ကုိယ္ေရးရာဇဝင္အက်ဥ္းကုိ ေရးသားေဖာ္ျပထားနုိင္ပါတယ္။ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ဝင္ ေတြထဲက တဦးတည္းေသာ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ေနသူ ဗုိလ္ရဲထြဋ္ မ်က္စိႏွစ္လံုးမွိတ္မသြားခင္မွာ ဒီကိစၥ အေကာင္အထည္ ေဖာ္နုိင္ရင္ အသင့္ေလ်ာ္ဆံုးျဖစ္မယ္လုိ႔ ယူဆမိပါတယ္။

တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနနဲ႔ အဲဒါေလးတခုကုိ ထုိက္ထုိက္တန္တန္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ တည္ေဆာက္ေပးနုိင္မယ္ဆုိရင္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးမွာ တပ္မေတာ္ရဲ႕ သေဘာထားၾကီးမႈကုိ အထူးတလည္ ေဖာ္က်ဴး ေနစရာမလုိဘဲ အလုိလုိထင္ဟပ္ျပသမႈကုိ ဦးတည္သြားနုိင္မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ တပ္မေတာ္တြင္း စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ သေကၤတကုိလည္း ေဖာ္ျပရာ ေရာက္ပါတယ္။ 

အတိတ္က မညီညြတ္မႈျဖစ္ရပ္ဆုိးေတြကုိ ခဝါခ်နုိင္တဲ့ မိမိတုိ႔ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းေတြအေပၚ ဂါရဝတရားနဲ႔ ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳနုိင္တဲ့ တပ္မေတာ္အျဖစ္နဲ႔ ျဖဴစင္ရုိးသားေသာ သေဘာထားေတြ ျမန္မာျပည္သူလူထုရဲ႕ ႏွလံုးသားထဲကုိ စိမ့္ဝင္ ျပန္႔ႏွံ႕သြားျပီး တပ္နဲ႔ျပည္သူ ၾကည္ျဖဴလက္တဲြလ်က္ အနာဂတ္နုိင္ငံေတာ္သစ္ကုိ အားၾကိဳးမာန္တက္ တည္ေဆာက္သြားနုိင္ပါေစေၾကာင္း ဆႏၵျပဳ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။

ေနမင္းသူ
၉-၉-၂၀၁၃

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...