Tuesday, August 6, 2013

Fight for freedom - စာတမ္းနဲ႔-၂၅ႏွစ္- ကမ္းအကြာ

August 5, 2013 at 6:43pm
 
၁၉၈၈ ဘုန္းေမာ္အေရးအခင္းမျဖစ္ခင္ တရားမ၀င္ေငြစကၠဴေတြေၾကျငာလိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားေတြ ေပါက္ကြဲကုန္ပါတယ္။ အာအိုင္တီေရွ႕ကျဖတ္သြားတဲ႔ ေၾကးတုိင္နဲ႔ေျမစာရင္းဦးစီးဌါနက ညြန္မွဴးစီးလာတဲ႔ မာဇဒါ ဂ်စ္ အစိမ္းေရာင္ေလးကိုလူအုပ္က တားျပီး-ေမွာက္လွန္မီးရွိဳ႕ပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။ အာအိုင္တီေက်ာင္းသားေဟာင္း( ေထာင္က်ဘက္) ကိုသန္းထြန္းေအာင္က အဲဒီသတင္းကို ယူ-အိမ္ကိုေရာက္လာတဲ႔အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အဲဒီေနရာကို အေရာက္သြားၾကပါတယ္။ ကုိသန္းထြန္းေအာင္က အဲဒီအခ်ိန္က ႏိုင္ငံျခားသေဘာၤသား အရာရွိတေယာက္ျဖစ္ေနပါျပီ။ သူ႔ကားနဲ႔ အဲဒီေနရာကို ေရာက္သြားၾကျပီး ကြ်န္ေတာ္က အလ်င္အျမန္ဓါတ္ပုံရုိက္လုိက္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက ကြ်န္ေတာ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံဓါတ္ပုံအသင္းမွာ အသင္း၀င္တေယာက္ျဖစ္ျပီး လက္ထဲမွာ ပင္တက္စ္ နဲ႔ ကင္ႏြန္ ကင္မရာ ၂လုံး အနီးရုိက္ အေ၀းရုိက္ ျမင္ကြင္းက်ယ္ မွန္ဘီလူး အစုံနဲ႔ အရူးထေနခ်ိန္လည္းျဖစ္ပါတယ္။



မာဇဒါဂ်စ္က တေစာင္းလဲေနျပီး မီးေလာင္ထားလို႔ မဲေနပါတယ္။ အဲဒီေခတ္က ခုေခတ္လိုမဟုတ္ပဲ ေထာက္လွမ္းေရးကလြဲရင္ ဒါမ်ိဳးကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဓါတ္ပုံရုိက္လုိ႔ မရေသးပါ။ ရ၀တေတြ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ မသိေအာင္ ကားေပၚက ျဖတ္ကနဲ ရုိက္ယူရတာ ရင္ခုန္စရာေကာင္းပါတယ္။

အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ႔အခါ ခ်က္ခ်င္းပဲ ဓါတ္ပုံကူးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔အိမ္မွာ အျဖဴအမဲ ဓါတ္ပုံကူးစက္ေလးတလုံးရွိျပီး  ဓါတ္ပုံကူးေဆးတဲ႔ အေမွာင္ခန္းေလးတခု လည္း အိမ္ေလွခါးေအာက္မွာ က်ဥ္းက်ဥ္းၾကပ္ၾကပ္နဲ႔ လုပ္ထားပါတယ္။ 
ဓါတ္ပုံ အေတာ္မ်ားမ်ာ းကူးျပီးတဲ႔အခါမွာေတာ႔ စာတမ္းတခုထုိးဘို႔လုိမယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ စဥ္းစားတဲ႔အခါ အလြယ္တကူစဥ္းစားလို႔ရတာ Fight for freedom , Fight for democracy ဆုိတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ လက္ႏွိပ္စက္ မရွိ။ လက္ႏွိပ္စက္လည္း မရုိက္တတ္ပါ။

ဒါနဲ႔  အနီးစပ္ဆုံး လူေတြထဲက စိတ္ခ်ရမယ္႔လူကိုစဥ္းစားတဲ႔အခါ လက္ႏွိပ္စက္လည္း ရွိ။ ရိုက္လည္းရုိက္တတ္။ စိတ္လည္းခ်ရမယ္လုိ႔ ယုံၾကည္မိ တဲ႔ ရန္ကုန္ ၀ိဇၹာသိပၸံတကၠသိုလ္ အဂၤလိပ္စာဌါနက ဆရာမတေယာက္ကိုေျပးျမင္မိပါတယ္။ သူ႔ကိုအကူအညီေတာင္းတဲ႔အခါ သူက မေၾကာက္မရြံ႔အကူအညီေပးပါတယ္။ ဆရာမကိုအားမနာႏုိင္ပဲ- အဲဒီစာတမ္းေတြခ်ည္း ရာနဲ႔ခ်ီ ရုိက္ခိုင္းျပီး ေနာက္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကပ္ေက်းနဲ႔ ကိုက္ ဓါတ္ပုံေပၚမွာကပ္ ၾကပါတယ္။ ဆရာမရဲ႕မိခင္က အဲဒီအခ်ိန္မွာ ညြန္မွဴးရာထူးနဲ႔ ၀န္ၾကီးမ်ားရုံးမွာ ရုံးတက္ေနပါတယ္။ တခုခုလြဲေခ်ာ္သြားရင္ သူ႔မိခင္ကိုပါ ထိခိုက္ႏိုင္တာမို႔ ကြ်န္ေတာ္ မွာ အရမ္းစိတ္ေတြပူခဲ႔ပါတယ္။


အဲဒိေနာက္ ဓါတ္ပုံေတြကို  ကြ်န္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကတဆင္႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြ ထဲမွာစတင္ျဖန္႔ၾကပါတယ္။ ဆရာမက တပည္႔တပန္းေပါတာမို႔ ကူညီျဖန္႔ေပးပါတယ္။


ဘုန္းေမာ္အေရးအခင္းျဖစ္လာခ်ိန္မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္အဂၤလိပ္ေခတ္က ထုတ္ခဲ႔တဲ႔ Rangoon ဆုိတဲ႔ စာအုပ္ေဟာင္းတခုထဲကရွာေဖြ ေတြ႔ရိွထားတဲ႔ (The Student Union) ရန္ကုန္သမဂၢအေဆာက္အဦ ပုံ ကို ဓါတ္ပုံျပန္ရုိက္ပါတယ္။ ဒီတၾကိမ္မွာေတာ႔
Fight for freedom- Fight for democracy, Avenge for our blood  ဆုိတဲ႔  စာတမ္းေတြကို လုိခ်င္တဲ႔ ပို႕စ္ကပ္ဆုိဒ္ အထိ ကူးထုတ္ထားျပီးျဖစ္တဲ႔ ဓါတ္ပုံ မွာအရင္  ကပ္ျပီးမွ ဓါတ္ပုံထပ္ရုိက္ပါတယ္။ ျပီးမွ ဖလင္ျပန္ထုတ္ပါတယ္။ ဒီဖလင္ရလာေတာ႔  ဆရာမကို ထပ္ဒုကၡေပးဘုိ႔မလိုေတာ႔ပဲ စာတမ္းထိုးျပီးသား ဓါတ္ပုံေတြ အလီလီကူးလုိ႔ရလာပါတယ္။



 သမတဦးစိန္လြင္တက္လာခိ်န္မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ အေတာ္ စိတ္တိုေနပါျပီ။ အဆုိးေတြ လာေတာ႔မယ္လုိ႔လည္း သိေနပါတယ္။ သူ႔ကို ဆဲဗင္းဂ်ဴလိုင္တုန္းက ပစ္မိန္႔ေပးတဲ႔လူ -သမဂၢျဖိဳတဲ႔ေနရာမွာပါတဲ႔လူဆုိျပီး ေက်ာင္းသားဘ၀ကတည္းက မုန္းတီးစိတ္အခံလည္း ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ရွိေနခဲ႔ပါတယ္။


ပထမဆုံး သတင္းစာမွာပါလာတဲ႔ သူ႕ဓါတ္ပုံက မ်က္ႏွာကိုညွပ္ယူလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ရက္မွာ ရန္ကုန္တိရိစာၦန္ရုံကိုသြားပါတယ္။ ေခြးျခေသၤ႔ေတြထားတဲ႔ေနရာကိုလိုက္ရွာပါတယ္။ သမတ-က-  ျခေသၤ႔ လုိ႔ ဘုန္းေမာ္အေရးအခင္းတုန္းက သူ႔ကိုယ္သူသုံးတယ္လို႔သိရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ျခေသၤ႔ေတာ႔ မျဖစ္ႏိုင္။ ေခြးျခေသၤ႔ပဲျဖစ္မယ္ဆုိျပီး ေခြးျခေသၤ႔နဲ႔ ႏွိုင္းခ်င္လုိ႔ ဓါတ္ပုံလာရုိက္တာပါ။ ကံမေကာင္းေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ဓါတ္ပုံရုိက္မယ္ဆုိေတာ႔မွ ေခြးျခေသၤ႔ေတြကတေကာင္မွာ ျမင္ကြင္းကို ထြက္မလာၾကပဲ အခန္းေအာင္းေန၊ေရွာင္ေနၾကပါတယ္။ စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိပဲေလွ်ာက္သြားေနတုန္း ေခြးအ-ေတြ ထားတဲ႔ ရုံဘက္ေရာက္လာပါတယ္။ ေခြးအ-ေတြေတြ႔ေတာ႔ စိတ္ကူးေျပာင္းသြားတယ္။  အလကားေတာ႔ မျပန္ဘူး-လာရက်ိဳးနပ္ေအာင္ ရတာရုိက္ျပန္မယ္ဆုိျပီး ပုံဆိုးဆုိးေခြးအတေကာင္ကို ဓါတ္ပုံလုိက္ရုိက္ပါတယ္။ ေခြးအ-ေတြက   ဓါတ္ပုံအရိုက္မခံဘူးလုိ႔လားမသိဘူး။ ခ်ိန္လိုက္တိုင္း -ဘာေကာင္လဲဟ-ငါ႔ကိုဘာဒုကၡေပးခ်င္လုိ႔လဲမသိဘူး-ဆုိတဲ႔အထာနဲ႔-ေလွ်ာက္ေျပးေနလုိ႔ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ရိုက္မရပါ။



အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ ပုံထုတ္တယ္။  ေနာက္ သမတေခါင္းနဲ႔ ဆုိဒ္တူေအာင္ အၾကီးအေသးခ်ံဳ႕ခ်ဲ႕လုပ္ျပီး အေလာေတာ္ရေတာ႔ အသင္႔ျဖတ္ညွပ္ထားတဲ႔ သမတေခါင္းကို ေခြးအကိုယ္ထည္မွာကပ္လုိက္ပါတယ္။


အဲဒါကိုမွ ဓါတ္ပုံထပ္ရုိက္-ဖလင္ျပန္ထုတ္လုပ္ပါတယ္။ ေနာက္မွာေတာ႔ ညတုိင္း သူ႔ဓါတ္ပုံေတြ ရာနဲ႔ခ်ီ ကူးတာ ထုတ္တာ အေျခာက္ခံတာ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာလုပ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အသိမေပးရဲပါ။ (Down with dictatorship - Down with Sein Lwin )အာဏာရွင္စနစ္က်ဆုံးပါေစ။ စိန္လြင္က်ဆုံးပါေစ ဆုိတဲ႔ စာတမ္းေတြ ပိုလာပါျပီ။ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ အကုန္ကိစၥျပီးေအာင္လုပ္ရပါတယ္။။ အိမ္မွာဆုိေတာ႔ အေမသိရင္စိုးရိမ္ျပီး  မူးလဲသြားမွာစုိးပါတယ္။


ရွစ္ေလးလုံးျဖစ္တဲ႔ေန႔ လူထုၾကီးလမ္းေပၚေရာက္လာတဲ႔ေန႔မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ ဓါတ္ပုံေတြကို ဦး၀ိစာရအ၀ိုင္းမွာေ၀လုိက္ပါတယ္။ တေယာက္လက္တေယာက္ကမ္းၾကရင္း။ ေနာက္ မၾကာခင္မွာ အဲဒီဓါတ္ပုံေတြအသီးသီးကိုင္ရင္း ခ်ီတက္ေနတဲ႔လူထုၾကီးက-  ျမိဳ႕ေတာ္ခန္းမေရွ႕ေရာက္လာတာ - လမ္းေဘးက အားေပးေနတဲ႔လူေတြကို ျပေနတာ-လက္ခုတ္လက္၀ါးတီး ပြဲက်ေနတာေတြ ကို  ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔ရပါတယ္။


ခုေန- ျပန္ ေတြးမိတဲ႔အခါ ငါလုပ္တာမွန္ခဲ႔ရဲ႕လား။  ဟုတ္ရဲ႕လားလုိ႔ ေတြးမိပါတယ္။ ခုေခတ္- မေကာင္းတဲ႔ကိစၥေတြမွာ လူေတြ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ေတြလုပ္တာ ေတြ႕ေနရတယ္။ ငါလည္း ပါခဲ႔တယ္လို႔ ေတြးမိလုိ႔ပါ။


၂၅ ျပည္႔တဲ႔အခ်ိန္မွာ-ကြ်န္ေတာ္က အဂၤလန္မွာ ဒီမုိကေရစီအျပည္႔အ၀ရ-လြတ္လပ္ေနတာ ေတြးမိျပီး-အရွက္ရေနမိပါတယ္။

                                                                  ခြန္ဆုိင္း( ၆-၈-၂၀၁၃)

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...