Monday, July 29, 2013

ျမန္မာ့ေႏြဦး အတြက္ အာရပ္ေႏြဦး သင္ခန္းစာ - ေက်ာ္၀င္း

July 13, 2013 at 10:03am

ေႏြဦးဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္

၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဦး တူနီးရွားႏိုင္ငံမွ အစျပဳခဲ့ေသာ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ၾကီးကို၊ ႏိုင္ငံတကာ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသူမ်ားက၊ “အာရပ္ေႏြဦး” ဟု အမည္သညာျပဳခဲ့ၾကသည္။ သို႔ႏွင့္တိုင္၊ အဆိုပါ “အာရပ္ေႏြဦး” ဇာတ္လမ္းတြဲမွ အထင္ကရေနရာတြင္ရွိခဲ့ေသာ “အီဂ်စ္ေႏြဦး” ဇာတ္ကြက္မွာမူ ၂ႏွစ္သာသာကာလအတြင္းမွာပင္၊ မူလေမွ်ာ္မွန္းသည္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္စြာ ထင္တိုင္းမေပါက္ ျဖစ္သြားခဲ့ရေခ်ျပီ။ ဤတြင္ “ေႏြဦးကာလ၊ ဟန္းနီးမြန္း အခါသမယမ်ားမွာ၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ခံမည္နည္း” ဆိုေသာ ပုစၥာတစ္ရပ္မွာ ေမးသင့္ေမးထိုက္စြာ ထြက္ေပၚလာရေလေတာ့သည္။

ဇာတ္၏အစကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ရလွ်င္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ - ၄ ရက္၊ ကိုင္ရိုျမိဳ႕ေတာ္ တာဟရာရင္ျပင္ လူထုစုရံုးမႈၾကီးမွ စတင္ရပါလိမ့္မည္။ စုရံုးလာၾကေသာ လူထုၾကီးက၊ သမၼတ မူဘာရက္ ႏႈတ္ထြက္ဖို႔၊ တခဲနက္ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။ ရက္ပိုင္းအတြင္း (၂၀၁၁၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၁ ရက္) တြင္ မူဘာရက္ ႏႈတ္ထြက္သြားေသာအခါ၊ လူထုအံုၾကြမႈမွာ ပို၍အရွိန္ရလာခဲ့သည္။ သို႔တေစ၊ ဒီမိုကရစီကား၊ လမ္းစမေပၚေသး။ အီဂ်စ္စစ္တပ္မွ စစ္ေကာင္စီဖြဲ႕ျပီး ႏိုင္ငံေတာအာဏာကို ရယူခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ အီဂ်စ္လူထု၏ ဖိအားေပးမႈမ်ားေၾကာင့္၊ အာဏာရစစ္ေကာင္စီက၊ အတိုက္အခံမ်ား စုေပါင္း ေရးဆြဲထားေသာ၊ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ခ်က္ကို ဆႏၵခံယူပြဲျဖင့္ အတည္ျပဳေပးခဲ့သည္။ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပေပးပါမည္ဟုလည္း ကတိေပးခဲ့ရသည္။

သည္လိုႏွင့္ ၂၀၁၂ ႏွစ္ဦးတြင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား က်င္းပႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္၊ “မြတ္စလင္ညီေနာင္မ်ားအင္အားစုပါတီ” မွ အမ်ားစု အႏိုင္ရခဲ့သည္။ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း အဆိုပါ ပါတီမွ သမၼတေလာင္း မိုဟာမက္ေမာ္စီကပင္ ၅၁.၇ %ျဖင့္ အႏိုင္ရသြားသည္။ သို႔ႏွင့္တိုင္ အစိုးရအေျပာင္းအလဲအထိ ခရီးေပါက္ခဲ့ေသာ အီဂ်စ္ဒီမိုကေရစီမွာ ႏုနယ္ဆဲ အဆင့္မွာပင္ မနည္းလွေသာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည္။ တစ္ခ်ိန္က၊ အေျခခံဥပေဒကို လက္တြဲျပင္ဆင္ခဲ့ၾကေသာ လစ္ဘရယ္မ်ားႏွင့္ မြတ္ဆလင္ညီေနာင္မ်ားၾကားတြင္ ျပင္းထန္ေသာ ဂိုဏ္းဂဏတိုက္ပြဲမ်ား ေပၚထြက္ေနသည္။ လမ္းေပၚဆႏၵျပပြဲမ်ားမွာလည္း အထိမ္းအကြပ္မရွိ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနခဲ့သည္။ သည္လိုႏွင့္ ေနာက္ဆံုး အီဂ်စ္တပ္မေတာ္ကပင္ သမၼတေမာ္စီကို ျဖဳတ္ခ်ျပီး၊ တိုင္းျပည္အာဏာကို ျပန္လည္ရယူလိုက္ေတာ့သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ လာျခင္းေကာင္းေသာ ေႏြးဦးတစ္ခုမွာ မည္၍မည္မွ်ၾကာမည္ မမွန္းဆႏိုင္ေသာ ေႏြလည္ခရီးၾကီးကို ျဖတ္သန္းရေပေတာ့မည္။


ဘာေၾကာင့္ဘယ္လို

ဤတြင္ အီဂ်စ္လို ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲကာလကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ရေသာ ႏိုင္ငံမ်ားအေနႏွင့္ ထင္တိုင္းမေပါက္ဘဲ၊ ေနာက္ျပန္လိႈင္းထိေစရသည့္ အေၾကာင္းရင္းခံမ်ားကို သုေတသနဖန္ျပားေပၚတင္ၾကည့္လာၾကသည္မွာ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းလွသည္။ ယခင္အေမရိကန္ဒုသမၼတ အယ္(လ)ဂိုး ဦးေဆာင္သည့္ ‘Political Instability Taskforce’ (PITF) သုခမိန္အဖြဲ႕က၊ မတည္ျငိမ္ျဖစ္ေစသည့္ အေၾကာင္းသံုးခ်က္ကို ယခုလို ေထာက္ျပသည္။

၁။ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားက၊ လူထု၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို လံုေလာက္စြာ ျဖည့္စည္းမေပးႏိုင္ျခင္း …။ ဤအခ်က္က လူထု၏ စိတ္ရွည္သည္းခံႏိုင္စြမ္းကို၊ အေျခမွကိုင္လႈပ္လိုက္ရာ၊ အေျပာင္းအလဲျဖစ္စဥ္တစ္ရပ္လံုး ကတိမ္းကပါးျဖစ္ေစသည့္ ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေနတစ္ရပ္ကို ဖန္တီးေပးထားသလို ျဖစ္ေနသည္။

၂။ ယခင္စနစ္ေဟာင္း၏ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးယႏ ၱရားမ်ား၊ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ ျပဳိက်ေနစဥ္တြင္ စနစ္သစ္၏ “ဒီမိုကရက္တစ္က်င့္ထံုးမူေဘာင္မ်ား” (Democratic Institution) မွာလည္း အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးသည့္ စပ္ကူးမတ္ကူး အေျခအေနတစ္ရပ္ရွိေနျခင္း …။ ဤအခ်က္က ဆင္ျခင္တံုတရားအေျခခံသည့္ “ရည္မွန္းခ်က္ရွိရွိႏိုင္ငံေရး” (deliberate politics) ထက္၊ စိတ္လႈပ္ရွားမႈသက္သက္ျဖင့္ေမာင္းသည့္ “လႈံ႕ေဆာ္ႏိုင္ငံေရး” (agitated politics)  တြင္က်ယ္လႊမ္းမိုးေစေသာ အခင္းအက်င္းတစ္ရပ္သို႔ ဦးတည္ေစသည္။

၃။ ဂိုက္းဂဏျပႆနာမ်ား …။ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစု အသီးသီးၾကား၊ မတူကြဲျပားေသာ အယူအဆမ်ိဳးစံုရွိရံုမွ်ျဖင့္ ဂိုဏ္းဂဏျပႆနာရွိေနျပီဟု ဆိုႏိုင္သည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ သို႔တေစ အဆိုပါသေဘာကြဲလြဲမႈမ်ားကို ဒီမိုကရက္တစ္မူေဘာင္မ်ားအတြင္း မေျဖရွင္းႏိုင္လွ်င္မူ၊ ဂိုဏ္းဂဏတိုက္ပြဲသေဘာမ်ိဳးအထိ၊ ဘရိတ္ေပါက္သြားႏိုင္သည္။ ႏုနယ္ဆဲအကူးအေျပာင္းကာလမ်ဳိးတြင္ ဂိုဏ္းဂဏျပႆနာကိုသာ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ပါက ေနာက္ျပန္လႈိုင္းအတြက္ အေကာင္းဆံုး ေရခံေျမခံျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

ဆိုခဲ့ပါ အေၾကာင္းရင္းခံသံုးခ်က္အျပင္ ပညာရွင္အမ်ား၏ ေထာက္ျပခ်က္မ်ားမွာလည္း အလားတူ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းသည္သာျဖစ္သည္။ ၎တို႔ထဲမွ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပလိုပါသည္။

၄။ သက္ဆိုင္ရာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ “ႏိုင္ငံေရးဓေလ့” (political culture) ကိုယ္တိုင္မွာပင္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ စေရြးမကိုက္ေသာ၊ “ရယ္ဒီကယ္တိမ္းညႊတ္မႈမ်ား” (radical trend) စြဲစြဲခိုင္ခုိင္ရွိေနျခင္း …။ ရယ္ဒီကယ္တိမ္းညႊတ္မႈဆိုသည္မွာ ဆန္႔က်င္ဘက္အခ်င္းခ်င္း ေစ့စပ္ညွိႏိႈင္း အေျဖရွာၾကသည္ထက္ အျပန္အလွန္ ဖယ္ထုတ္ဖို႔သာ အားသန္သည့္ စိတ္သဘာ၀ကိုဆိုလိုသည္။

၅။ “ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို စနစ္တက် စိမံခန္႔ခြဲမႈ မလုပ္ႏိုင္ျခင္း” (weak management of expectation)။ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ လူထုဘက္မွ၊ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုစလိုက္သည္ႏွင့္ အႏွစ္ႏွစ္အလလ က်ိတ္မွိတ္ျမိဳသိပ္ခဲ့ရေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာ ေပါက္ကြဲလွ်ံက်လာ တတ္သည္မွာ၊ ဓမၼတာပင္ျဖစ္သည္။ အေရးၾကီးသည္မွာ ေခါင္းေဆာင္မႈအေနႏွင့္ အဆိုပါ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာထဲမွ လက္ေတြ႕ျဖစ္ႏိုင္သည္မွားကို စနစ္တက် ကိုင္တြယ္ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ေရးပင္ျဖစ္သည္။ ဤသို႔မဟုတ္ဘဲ အမ်ားၾကိဳက္ေပၚျပဴလာ ႏိုင္ငံေရးမီးရႈးမီးပန္းမ်ားကို အားျပဳလိုက္လွ်င္ မတည္မျငိမ္အေျခအေနတစ္ရပ္လို႔ ဦးတည္သြားေစႏိုင္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

စာေရးသူမွာ အီဂ်စ္ႏို္င္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းမွ အေျခခံေပၚထြက္လာသည့္ သံုးသပ္စီစစ္ခ်က္မ်ားကို လက္လွမ္းမီသမွ် ရွာဖတ္ရင္း မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေပၚ တင္ၾကည့္ေနမိသည္။


ေႏြဦးခ်င္းမတူ - သို႔ေသာ္

တစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ ျမန္မာ့ေႏြးဦးမွာ အာရပ္ေႏြဦးႏွင့္မတူ။ သူ႔ထူးျခားခ်က္ႏွင့္သူ ျဖစ္သည္။ ဆိုခဲ့ျပီးသည့္အတိုင္း၊ အီဂ်စ္အပါအ၀င္ အာရပ္ကမာၻအေျပာင္းအလဲမ်ားမွာ၊ လူထုအံုၾကြမႈမ်ားမွ စတင္သည္ကမ်ားသည္။ “ေအာက္မွလာေသာ အေျပာင္းအလဲ” (transformation from below) ဟုဆိုႏိုင္သည္။ လက္ရွိ ျမန္မာ့အေျပာင္းအလဲကို ဖြင့္ေပးလိုက္ေသာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ၊ ယခင္အစိုးရကိုယ္တိုင္က၊ ကမကထ ျပဳခဲ့သည္ျဖစ္ရာ၊ “အထက္မွလာေသာ အေျပာင္းအလဲ” (transformation from above) ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတို႔တြင္၊ ဒီမိုကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားပါ၊ ပါ၀င္လာရာမွ “အထက္ႏွင့္ေအာက္တြဲလာေသာ အေျပာင္းအလဲ” (transformation from above and below) ပံုစံျဖစ္သြားသည္။

ဖေလာရင့္တကၠသိုလ္မွ၊ ပါေမာကၡရွမစ္ထာက၊ အဆိုပါအေျပာင္းအလဲပံုစံကို “သတ္မွတ္ျပဌာန္းျပီး အေျပာင္းအလဲ” (imposed transition) ဟု ၀ိျဂိဳလ္ျပဳပါသည္။ သူကပင္ ဆိုခဲ့ပါ အေျပာင္းအလဲပံုစံ၏ သေဘာသဘာ၀မ်ားကို ရွင္းျပျပီး အထူးသတိျပဳၾကရမည့္ အခ်က္သံုးခ်က္ကို ယခုလို ေထာက္ျပခဲ့သည္။

၁။ ဤပံုစံအေျပာင္းအလဲမွာ မတူေသာ အင္အားစုမ်ား လက္တြဲၾကိဳးပမ္းၾကရသည္ျဖစ္ရာ၊ “အမ်ားညီဘံုတူညီခ်က္” (common ground) ရွာေဖြျပီး ေရွ႕ဆက္ႏိုင္ဖို႔ အေရးၾကီးသည္။ မတူတိုင္း ရန္ျဖစ္ေနလွ်င္ ေရွ႕မေရာက္ရံုမွမက၊ ေနာက္ျပန္ဆုတ္ႏိုင္စရာ ရွိသည္။

၂။ ျမန္ျမန္ခရီးေပါက္လိုစိတ္ျဖင့္၊ “ေရွာ့(ခ)ရိုက္ကုထံုး” (shock therapy) နည္းကို အားျပဳလို႔မျဖစ္။ သက္ဆိုင္ရာလူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ အရပ္ရပ္ အေျခအေနက၊ ေရွာ့(ခ)ဒဏ္မခံႏိုင္လွ်င္ “ေဆးအတြက္ေလး” ႏိုင္သည္။ သို႔အတြက္ “တျဖည္းျဖည္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး” (gradual change) ကိုသာ အားျပဳသင့္သည္။

၃။ အေျပာင္းအလဲျဖစ္စဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး “ရယ္ဒီကယ္အႏ ၱရာယ္” (Danger of Radical) ကို အထူးသတိျပဳဖို႔လိုလိမ့္မည္။ ရယ္ဒီကယ္ တိမ္းညႊတ္မႈမ်ားအေပၚစီးရသြားလွ်င္၊ ေနာက္ျပန္လႈိင္း အႏ ၱရာယ္ကို ဖိတ္ေခၚသလိုျဖစ္သြားႏိုင္သည္ … စသျဖင့္။

ျမန္မာ့ေႏြဦး ႏွစ္၊ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း မနည္းလွေသာ စိန္ေခၚခ်က္မ်ားႏွင့္ ဆက္တို္ကဆိုသလို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရရာ၊ ပါေမာကၡ ရွမစ္တာ၏ ဆိုခဲ့ပါ၊ သတိေပးထားသည္မ်ားမွာ ပို၍ပင္ အသက္၀င္လာဟန္ရွိသည္။ ထို႔ထက္ ဆိုခဲ့ျပီးေသာ အီဂ်စ္ဇာတ္လမ္း၏ ေနာက္ကြယ္မွ အေၾကာင္းတရား ၅ ရပ္ကိုလည္း ယေန႕ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးတြင္ ေတြ႕သေလာက္ ေတြ႕ေနရရာ၊ စာေရးသူအေနႏွင့္ အမွန္ပင္ စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္မိသည္။ ျမန္မာေႏြဦး ေရွ႕ခရီးတြင္ ဘာေတြ႕ၾကံဳရမည္နည္း။


လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရး

ဤသို႔စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္မိသည့္တိုင္ ယခုရက္ပိုင္းအတြင္း ေျဖသိမ့္စရာအခ်က္အခ်ဳိ႕ကိုမူ က်က်နနရလိုက္ပါသည္။ အျခားမဟုတ္။ ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳလိုက္ရေသာ လႊတ္ေတာ္ႏိုင္ငံေရးပင္ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းကသည္လို …။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠဌႏွင့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ နာယကၾကီး၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ စာေရးသူမွာ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမ်ားသို႔ တက္ေရာက္ေလ့လာခြင့္ရခဲ့သည္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးမ်ားႏွင့္လည္း တစ္ေနရာတည္းတြင္ အတူတည္းခုိေနထိုင္ရင္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ထိေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ပါသည္။ ေျပာရလွ်င္ ဤကာလမွာ ဘာမွမၾကာလွေသးပါ။ ႏွစ္ပတ္သာသာမွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ သို႔တိုင္ေအာင္ ဤကာလငယ္ေလးအတြင္းမွာပင္ ယေန႔လႊတ္ေတာ၏ အားေကာင္းခ်က္ႏွစ္ရပ္ကို စူးစူးရွရွ သတိျပဳမိလိုက္ပါသည္။

ပထမအခ်က္မွာ လႊတ္ေတာကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ သေဘာထားပင္ျဖစ္သည္။ သူတို႔တေတြမွာ ပါတီေပါင္းစံုမွလာၾကသည္ျဖစ္သည့္တိုင္ သူတုိ႔ဆက္ဆံေရးမွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္သေဘာေဆာင္သည္။ လႊတ္ေတာ္တြင္ ကိစၥရပ္မ်ားကို အေျဖရွာၾကရာတြင္လည္း သက္ဆိုင္ရာ ပါတီအျမင္၊ ပါတီအစြဲျဖင့္ မခ်ဥ္းကပ္။ ကိစၥတစ္ခုခ်င္းအလိုက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဆံုးျဖတ္ၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ RAND မဟာဗ်ဴဟာေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕ၾကီး အဆိုအရ၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရးဘ၀ကိုပင္ ဒုကၡေပးေနသည္ဟုဆိုေသာ “ျဖဴ - မည္း ႏိုင္ငံေရး” (polarized politics) မ်ိဳး ျမန္မာလြတ္ေတာ္အမတ္မ်ားၾကားတြင္ မေတြ႕ရသေလာက္ရွိ၍ ေက်နပ္မိသည္။

ဒုတိယအခ်က္မွာ ပို၍ပင္ အေရးၾကီးသည္ဟု ထင္ပါသည္။ ဆိုရလွ်င္ စာေရးသူ က်င္လည္ရသည္မွာ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပႏိုင္ငံေရးဟု ဆိုႏိုင္သည္။ စာေပေလာကႏွင့္ မီဒီယာေလာကျဖစ္သည္။ ဤေလာကတြင္ အက်ယ္ေလာက္ဆံုးၾကားေနရသည္မွာ လူအမ်ားစိတ္၀င္စားအာရံုက်သည့္တိုင္ လက္ေတြ႕အေျဖေပၚဖို႔မလြယ္ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြသာျဖစ္သည္။ စာေရးသူထိေတြ႕ရသေလာက္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားကမူ ဤသို႔မဟုတ္။ လက္ေတြ႕အရာထင္ႏုိင္ေလာက္သည့္ ကိစၥမ်ားကိုသာ အာရံုျပဳထားၾကသည္ကို ဆင္ျခင္မိသည္။ ဤအတိုင္းဆိုလွ်င္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကို တစ္စံုတစ္ရာ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္သည့္ အေလ့အထအစပ်ိဳးေနျပီဟု သေဘာရပါသည္။ ဤအခ်က္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးေသာ ေနာက္ျပန္လႈိင္း အေၾကာင္းရင္းခံထဲမွ တစ္ခုျဖစ္ရာ၊ ပို၍အားတက္စရာေကာင္းေသာ အားသာခ်က္ဟု ယူဆရသည္။
ဤသို႔ဆိုသည္ႏွင့္ ယေန႔လႊတ္ေတာ္မွာ ရင့္က်က္ခိုင္မာေသာ ဒီမိုကရက္တစ္လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ျပီဟု ယတိျပတ္ဆိုလိုသည္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါ။ သဘာ၀က်စြာပင္ အားနည္းခ်က္အခ်ိဳ႕ ရွိေကာင္းရွိပါလိမ့္မည္။ ေျပာရလွ်င္ ရက္သတၱပတ္ႏွစ္ပတ္မွ်ေလာက္ႏွင့္လည္း လႊတ္ေတာ္အေၾကာင္း ပီပီသသ သိႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ လႊတ္ေတာ္အပါအ၀င္ တကယ့္ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းႏွင့္ ပိုနီးလာေလ၊ ပကတိအရွိကို ပိုဆ၀ါးႏိုင္ေလ၊ “ပေလရာ” မ်ားအေပၚပို၍ နားလည္လာေလဆိုေသာ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကိုမူ ကိုယ္ေတြ႕ဆင္ျခင္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ဤသို႔ေသာ သေဘာေပါက္နားလည္မႈမ်ား က်ယ္ျပန္႔ခိုင္မာလာသည္ႏွင့္အမွ်၊ အေျပာင္းအလဲ၏ အႏၱရာယ္အသြယ္သြယ္ကို စုေပါင္းကာကြယ္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရပါသည္။
က်ယ္ျပန္႔ေသာနားလည္မႈ၊ ရင့္က်က္ေသာ စိတ္ႏွလံုးျဖင့္ ျမန္မာ့ေႏြဦးကို စုေပါင္းကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကပါေစသတည္း။


ေက်ာ္၀င္း
၁၁၊ ဇူလိုင္ ၂၀၁၃

No comments:

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...